Julie Gajet (Julie Gayet)

Julie Gajet (Julie Gayet) - , Producent, Koproducent, Reżyser, Scenarzysta, Producent stowarzyszony znana z pracy przy takich projektach: «Three Colors: Blue» (1993), «Trzy kolory: Niebieski» (1993), «The Wedding Cake» (2010), «Tort weselny» (2010), «Enfances» (2007),

Julie Gayet (ur. 3 czerwca 1972) jest francuską aktorką i producentką filmową. Znana jest również jako żona byłego prezydenta Francji, François Hollande'a.

Gayet urodziła się w Suresnes w departamencie Hauts-de-Seine, gdzie jej ojciec, Brice Gayet, jest profesorem i kierownikiem chirurgii żołądka w Institut Mutualiste Montsouris. Był on również kierownikiem kliniki w szpitalu Lariboisière oraz wykładowcą na wydziale Xavier Bichat Uniwersytetu Paryż-Diderot. Jej matka jest antykwariuszem. Dziadek ze strony ojca, Alain Gayet, również był chirurgiem i po II wojnie światowej został odznaczony tytułem Compagnon de la Libération. Otrzymała intelektualne wychowanie w duchu liberalizmu społecznego.

Gayet studiowała historię sztuki i psychologię na uniwersytecie, uczyła się sztuk cyrkowych w szkole cyrkowej rodziny Fratellini, a śpiewu operowego pod kierunkiem Toski Marmor. W wieku 17 lat uczyła się w Actors Studio w Londynie u Jacka Waltzera, a następnie kontynuowała naukę w szkole Tanii Balachovej w Paryżu.

Gayet zadebiutowała aktorsko w 1992 roku w jednym z odcinków francuskiego serialu telewizyjnego „Premiers baisers”. Pierwszą rolę filmową otrzymała jako statystka w „Trzech kolorach: Niebieskim” (1993), jednak jej pierwszą zauważalną rolą była rola w komedii „Delphine 1, Yvan 0” z 1996 roku w reżyserii Dominique'a Farrugii.

Jej występy muzyczne obejmują grę w teledyskach Benjamina Biolaya oraz zaśpiewanie duetu z Marcem Lavoine'em.

W 2007 roku wraz z Nadią Turincev założyła własną firmę produkcyjną, Rouge International, w ramach której wyprodukowała takie filmy jak „The Ride” Stephanie Gillard, „Fix Me” Palestyńczyka Raeda Andonii oraz „Bonsai” Chilijczyka Cristiana Jimeneza.

W 2013 roku Gayet współreżyserowała z Mathieu Bussonem film dokumentalny „Cinéast(e)s”, przedstawiający 20 francuskich reżyserek.

Gayet pojawiła się na okładce wydania francuskiego magazynu „Elle” z 17 stycznia 2014 roku. Numer ten trafił do kiosków 15 stycznia 2014 roku, dwa dni przed zwykłą datą wydania. Nagłówek brzmiał: „Julie Gayet, aktorka i zaangażowana kobieta, francuska pasja”.

W 2003 roku Gayet wyszła za mąż za pisarza i scenarzystę Santiago Amigorenę, jednak rozwiedli się w 2006 roku. Para ma dwoje dzieci.

Gayet jest aktywistką lewicowo-centrową; wystąpiła w filmie wspierającym François Hollande'a podczas wyborów prezydenckich we Francji w 2012 roku. Jest członkinią komitetu wspierającego kandydatkę Partii Socjalistycznej w wyborach na burmistrza Paryża w 2014 roku, Anne Hidalgo. Wspierała również wprowadzenie małżeństw osób tej samej płci we Francji.

W 2013 roku zaczęły krążyć plotki, że Gayet jest w tajnym związku z prezydentem Hollande'em. 10 stycznia 2014 roku tabloid „Closer” opublikował siedmiostronicowy materiał z rzekomymi rewelacjami i zdjęciami dotyczącymi romansu, co wywołało szerokie zainteresowanie mediów. Hollande oświadczył, że „żałuje tego naruszenia jego życia prywatnego” i „rozważa” podjęcie kroków prawnych, jednak nie zaprzeczył treści artykułu. Wydanie z 10 stycznia cieszyło się taką popularnością, że „Closer” „wydrukował nakład wznowiony, z dodatkowymi 150 000 egzemplarzami zaplanowanymi do sprzedaży” 15 stycznia 2014 roku. 16 stycznia 2014 roku agencja informacyjna AFP podała, że Gayet pozwie „Closer” o 50 000 euro odszkodowania i 4 000 euro kosztów sądowych. ...

Najważniejsze dzieła Julie Gajet (Julie Gayet)

Cała filmografia Julie Gajet (Julie Gayet)