Sim (Sim)

Sim (Sim) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Asterix at the Olympic Games» (2008), «Asteriks na olimpiadzie» (2008), «The Married Couple of the Year Two» (1971), «Les Mariés de l'an deux» (1971), «Asterix and Obelix Take On Caesar» (1999),

Sim (urodzony jako Simon Jacques Eugène Berryer; 21 lipca 1926 – 6 września 2009) był francuskim humorystą, pisarzem i komikiem.

Był członkiem zespołu programu radiowego i telewizyjnego Les Grosses Têtes. Wystąpił również w roli Geriatryksa w filmach „Asterix i Obeliks kontra Cezar” oraz „Asterix na Igrzyskach Olimpijskich”.

Simon Jacques Eugène urodził się 21 lipca 1926 roku jako syn inżyniera Henriego Berryera i jego żony Marie-Thérèse (z domu Bonnemazou). W czasie jego narodzin Henri był elektrykiem u reżysera Abela Gance'a oraz asystentem oświetleniowym przy filmie „Napoleon”.

Rodzina mieszkała w małym mieszkaniu przy Rue du Fer-à-Moulin, w dzielnicy kinowej w 5. dzielnicy Paryża, gdzie Simon spędził większość wczesnego dzieciństwa, najpierw pod numerem 26, a potem 28. Bardzo wcześnie jego rosyjski wuj, pracujący w Synchro-Standard, zabrał go na pierwsze filmy dźwiękowe, co zapamiętał do końca życia.

W 1936 roku rodzina przeprowadziła się do Nantes, gdy starszy Berryer znalazł pracę jako technik w kinie Le Majestic (później L'Olympic, a następnie La Fabrique).

W wieku jedenastu lat (według innych źródeł czternastu) Berryer założył grupę komediową o nazwie „Sim-Art”. W 1939 roku, wraz z przyjacielem Jojo, Sim zdobył pierwszą nagrodę w konkursie na najzabawniejszą minę, który odbył się 15 sierpnia w Saint-Julien-de-Concelles. Mając czternaście lat, wagarowali i wystawiali skecze w piwnicy, posługując się sfałszowanymi listami do szkoły usprawiedliwiającymi ich nieobecność. Później Simon studiował w szkole technicznej De Launey w Nantes.

W 1941 roku jego rodzice przejęli kino L'Éden w małym miasteczku Ancenis (między Nantes a Angers). Rodzina przeprowadziła się z Nantes do Ancenis w 1942 roku i ponownie otworzyła kino. Sim kontynuował naukę w liceum Joubert d'Ancenis i pracował jako projectionista w rodzinnej firmie.

W 1946 roku rodzina Berryerów przestała pracować w Ancenis, aby założyć w Rennes firmę dystrybucyjną filmów, co nie zakończyło się sukcesem. Rodzice Berryera wrócili do Ancenis, ale Sim – już wtedy żonaty – został w Rennes jako projectionista w kinie Le Royal. W tym miejscu odbywały się również występy muzyczne, dzięki czemu Sim mógł zobaczyć występy m.in. Edith Piaf, Yvesa Montanda, Henriego Salvadora i Maurice'a Chevaliera. Po występach ćwiczył komedię w samotności. Zdobył kontrakt jako komiczny piosenkarz w sali balowej. Zauważył go Étienne Perrin, z którym tworzył komiczny duet klaunów Etty et Balta.

Pod koniec 1953 roku występował jako komiczny piosenkarz w paryskich kabaretach, często w przebraniu kobiety (drag), na przykład w Madame Arthur na Montmartre. Pracował również jako garderobian w Crazy Horse Saloon. Ten etap jego kariery został przywołany w sztuce „Elle boit pas, elle fume pas, elle drague pas, mais... elle cause!” autorstwa Michela Audiarda, gdzie gra nauczyciela, który w wolnym czasie występuje w przebraniu kobiety.

W latach 60. był częścią zespołu Jeana Nohaina produkującego animacje dla dzieci do telewizji oraz wystąpił w roli Baronowej de la Tronche-en-Biais w produkcji Guya Luxa.

W latach 70. brał udział w wielu telewizyjnych programach skeczowych. Występował również w komicznych skeczach i piosenkach z humorystą Édouardem Caillau w programie „Chansons à la carte” w RTBF. We Francji był stałym wykonawcą krótkich skeczów komediowych, często w kostiumach, w programach Guya Luxa. ...

Najważniejsze dzieła Sim (Sim)

Cała filmografia Sim (Sim)