Marion Davies (Marion Davies) - , Producer znana z pracy przy takich projektach: «Zelig» (1983), «Zelig» (1983), «Show People» (1928), «Show People» (1928), «Ben-Hur: A Tale of the Christ» (1925),
Marion Davies (3 stycznia 1897 – 22 września 1961) była amerykańską aktorką filmową, producentką, scenarzystką i filantropką.
Davies budowała już sobie solidną reputację aktorki komediowej, gdy potentat prasowy William Randolph Hearst, z którym rozpoczęła romans, przejął zarządzanie jej karierą. Hearst finansował filmy Davies, intensywnie promował ją w swoich gazetach i kronikach filmowych Hearst Newsreels oraz wywierał presję na studia filmowe, aby obsadzali ją w dramatach historycznych, do których się nie nadawała. Z tego powodu Davies jest dziś lepiej zapamiętana jako kochanka Hearsta i gospodyni wielu wystawnych przyjęć dla elity Hollywood. Szczególnie jej imię wiązane jest ze skandalem z 1924 roku, który miał miejsce na jachcie Hearsta, gdzie jeden z jego gości, producent filmowy Thomas Ince, zachorował. Pomimo legendy otaczającej śmierć Ince’a, najprawdopodobniej spowodowaną spożyciem alkoholu, nie zmarł on na jachcie Hearsta. Producent zmarł kilka dni później w ramionach swojej żony.
W filmie Obywatel Kane (1941) żona tytułowego bohatera – nieuzdolniona śpiewaczka, którą on próbuje wypromować – była powszechnie uważana za wzorowaną na Davies. Jednak wielu komentatorów, w tym sam reżyser i scenarzysta Obywatela Kane’a, Orson Welles, bronił dorobku Davies jako utalentowanej aktorki, której mecenat Hearsta wyrządził więcej szkody niż pożytku. Wycofała się z ekranu w 1937 roku, decydując się poświęcić się Hearstowi i działalności charytatywnej.
W ostatnich latach życia Hearsta, Davies zapewniała mu wsparcie finansowe, jak i emocjonalne, aż do jego śmierci w 1951 roku. Po raz pierwszy wyszła za mąż jedenaście tygodni po jego śmierci, a małżeństwo to trwało do śmierci Davies w 1961 roku w wieku 64 lat na raka żołądka.