Philippe de Broca (Philippe de Broca)

Philippe de Broca (15 marca 1933 – 26 listopada 2004) był francuskim reżyserem filmowym.

Wyreżyserował 30 pełnometrażowych filmów fabularnych, w tym wielkie sukcesy, takie jak „Ten człowiek z Rio” (L'Homme de Rio), „Wspaniały” (Le Magnifique) oraz „Garbacz” (Le Bossu). W jego dorobku znajdują się historyczne eposy romantyczne, jak „Szouani!” (Chouans!) i „Król kier” (Le Roi de cœur), a także komedie z charyzmatycznym, beztroskim bohaterem, gotowym wyruszyć w każdą przygodę, byle tylko uciec od szarej codzienności współczesnego życia: „ćwiczenie czyni mistrzem” (Le Cavaleur), „Diabeł za ogon” (Le Diable par la queue) czy „Afrykanin” (L'Africain). Współpracował z aktorem Jean- Paulem Belmondo, z którym nakręcił sześć filmów, a także z Jean-Pierre'em Casselem, Philippe'em Noiretem i Jeanem Rochefortem.

Philippe de Broca urodził się 15 marca 1933 roku w Paryżu. Był synem scenografa filmowego i wnukiem znanego malarza, Philippe'a de Broca. Studiował w paryskiej szkole fotografii i kinematografii (école Vaugirard), którą ukończył w 1953 roku. Służbę wojskową odbywał w służbie filmowej armii (service cinématographique des armées) w Niemczech, a następnie w Algierii, gdzie reżyserował krótkometrażowe filmy lub pełnił funkcję głównego operatora. Głęboko poruszony świadkiem wojny, obiecał sobie, że w swoich przyszłych filmach będzie ukazywał życie w najlepszym świetle, „ponieważ śmiech jest najlepszą obroną przed życiowymi zakłopotaniami”. Po zwolnieniu z wojska wyruszył w podróż przez całą Afrykę ciężarówkami marki Berliet, po czym powrócił do Paryża.

Karierę rozpoczął jako stażysta u Henri Decoin, a następnie pracował jako asystent Claude'a Chabrola przy filmach: „Piękny Serge” (Le Beau Serge), „Kuzyni” (Les Cousins), „W sieci namiętności” (À Double Tour), François Truffauta przy „400 batach” (Les 400 Coups) oraz Pierre'a Schoendoerffera przy „Ramuntcho”. W 1959 roku Claude Chabrol wyprodukował pierwszy film de Broca – „Gry miłości” (Les jeux de l’amour) z Jean-Pierre'em Casselem. De Broca ponownie współpracował z Casselem w filmach „Żartowniś” (Le Farceur, 1960), „Kochanek na pięć dni” (L’Amant de cinq jours, 1961) oraz „Pan towarzysz” (Un Monsieur de Compagnie, 1964).

Pierwszy sukces komercyjny de Broca przyniósł film „Cartouche” (Swords of Blood) z 1962 roku. Dzięki tej produkcji z de Brocą związali się dwie kolejne osobistości: aktor Jean-Paul Belmondo oraz producent Alexandre Mnouchkine. Międzynarodowe uznanie przyniosły mu filmy „Ten człowiek z Rio” (L'Homme de Rio) z 1964 roku, „Przygody Chińczyka w Chinach” (Les tribulations d'un Chinois en Chine) z 1965 roku, „Wspaniały” (Le Magnifique) z 1973 roku oraz „Niepoprawny” (L'Incorrigible) z 1975 roku.

W 1966 roku napisał scenariusz, wyreżyserował i wyprodukował „Króla kier” (Le Roi de Cœur). Ta parodia wielkiej wojny, którą niektórzy miłośnicy kina uważają za jego arcydzieło, okazała się – ku rozpaczy reżysera – porażką komercyjną i osobistą. Z czasem jednak, w połowie lat 70., film zyskał status prawdziwego dzieła kultowego, będąc wyświetlanym w kinach studyjnych oraz w ramach akademickich cykli filmowych w Stanach Zjednoczonych. Przez pięć lat był emitowany w obecnie nieistniejącym kinie Central Square Cinemas w Cambridge w Massachusetts. ...