Morris Stoloff (Morris Stoloff)

Morris W. Stoloff był kompozytorem muzycznym. Współpracował z takimi artystami jak Sammy Davis Jr., Dinah Shore i Frank Sinatra. W latach 1936–1962 pełnił funkcję dyrektora muzycznego w Columbia Pictures. Wśród fanów nurtu space age pop zapamiętano go przede wszystkim z hitu z 1956 roku, który trafił do pierwszej dziesiątki listy przebojów; był to medley zatytułowany „Moonglow and Theme from Picnic”, łączący utwór z ery swingu „Moonglow” z motywem miłosnym z filmu „Piknik”. Płyta sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy i została wyróżniona złotą płytą przez RIAA.

Stoloff urodził się w Filadelfii w Pensylwanii. Jako cudowne dziecko grające na skrzypcach trafił pod opiekę W. A. Clarka. Po kilku latach nauki u Leopolda Auera, w wieku 16 lat Stoloff koncertował w USA jako solista, a rok później dołączył do Filharmonii Los Angeles jako najmłodszy członek w jej historii. Gdy w kinie pojawił się dźwięk, studia zaczęły poszukiwać muzyków, którzy mogliby go zapewnić, a Stoloff był jednym z pierwszych, którzy przeszli z muzyki klasycznej do świata filmu. Był pierwszym koncertmistrzem zatrudnionym przez Paramount Pictures i współtworzył mechanizmy systemu, który musiał dostarczać stały strumień muzyki do wszystkiego – od epickich dramatów po seriale i krótkometrażowe komedie.

W 1936 roku Stoloff przeszedł do Columbia Pictures, gdzie objął stanowisko dyrektora muzycznego – była to nowa funkcja, unikalna w ówczesnym systemie studyjnym. Jako dyrektor muzyczny był głównym wykonawcą odpowiedzialnym za wsparcie produkcji muzycznej każdego filmu wydawanego przez studio. Oznaczało to dobieranie kompozytorów, aranżerów, dyrygentów, muzyków oraz studiów nagraniowych tak, aby sprostać wizji artystycznej każdego projektu, a także jego harmonogramowi i budżetowi. Stoloff często był współautorem ścieżki dźwiękowej do filmu, gdy ściśle współpracował z konkretnym kompozytorem nad opracowaniem motywu przewodniego, motywów i melodii. W rezultacie znalazł się w gronie osób najczęściej nominowanych w historii Oscarów. Zdobył trzy statuetki za najlepszą muzykę, w tym za filmy „Cover Girl” (1944), „The Jolson Story” (1946) oraz „Song Without End” (1960), a czternaście razy został nominowany.

Pod koniec lat 40. muzyka filmowa zaczęła być uznawana za samodzielną dziedzinę, a Stoloff zaczął nagrywać niektóre z popularniejszych utworów jako single dla wytwórni Decca Records. Gdy udoskonalono płyty długogrające (LP), studia dostrzegły możliwość oferowania słuchaczom czegoś więcej niż tylko singli, dzięki czemu albumy z soundtrackami stały się pożądanym towarem. Stoloff korzystał ze swoich uprawnień dyrektora muzycznego, by samodzielnie nagrywać te albumy, opierając się na oryginalnych partyturach.

Kiedy Frank Sinatra na początku lat 60. założył wytwórnię Reprise Records, zatrudnił Stoloffa jako dyrektora muzycznego; obaj współpracowali już wcześniej z sukcesem przy filmie „Pal Joey” (1957). Jednym z najważniejszych osiągnięć Stoloffa w Reprise było wydanie serii ponownych nagrań wielkich musicali z Broadwayu, w tym „Kiss Me, Kate” z udziałem obsady studyjnej. Stoloff zmarł w Los Angeles w Kalifornii w wieku 81 lat.