Robert E. Sherwood (Robert E. Sherwood)

Robert E. Sherwood (Robert E. Sherwood) - Scenariusz, Sztuka teatralna, Autor historii, Autor scenariusza oryginału, znany z pracy przy tego typu projektach: «Rebecca» (1940), «Rebeka» (1940), «The Best Years of Our Lives» (1946), «Najlepsze lata naszego życia» (1946), «The Bishop's Wife» (1947),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Robert Emmet Sherwood (4 kwietnia 1896 – 14 listopada 1955) był amerykańskim dramaturgiem, redaktorem i scenarzystą.

Urodzony w 1896 roku w New Rochelle w stanie Nowy Jork, Robert był synem bogatego maklera, Arthura Murraya Sherwooda, oraz jego żony, z domu Rosiny Emmet, utalentowanej ilustratorki i portrecistki znanej jako Rosina E. Sherwood.

Pierwsza sztuka Sherwooda na Broadwayu, „Droga do Rzymu” (1927) – komedia o nieudanej inwazji Hannibala na Rzym – wprowadziła jeden z jego ulubionych motywów: bezsens wojny. W wielu późniejszych dziełach dramatycznych wykorzystywał on wariacje tego motywu, w tym w sztuce „Rozkosz idioty” (1936), za którą otrzymał pierwszą z czterech Nagród Pulitzera. Według legendy przyznał raz felietoniście plotkarskiemu, Luciusowi Beebe: „Moim problemem jest to, że zaczynam od wielkiego przesłania, a kończę na zwykłej, dobrej rozrywce”.

Sukces Sherwooda na Broadwayu szybko przyciągnął uwagę Hollywood; w 1926 roku zaczął pisać na wielki ekran. Choć niektóre z jego prac pozostały niepodpisane, w jego dorobku filmowym znalazło się wiele adaptacji własnych sztuk. Współpracował również z Alfredem Hitchcockiem i Joan Harrison przy pisaniu scenariusza do filmu „Rebecca” (1940).

Gdy Europa znalazła się w ogniu II wojny światowej, Sherwood odłożył na bok swoje antywojenne przekonania, aby wesprzeć walkę z III Rzeszą. Jego sztuka z 1940 roku o radzieckiej inwazji na Finlandię, „Nie będzie nocy”, została wystawiona przez współzałożoną przez niego Playwright's Company, a w rolach głównych wystąpili Alfred Lunt, Lynn Fontanne i Montgomery Clift. Sherwood publicznie wyśmiewał izolacjonistę Charlesa Lindbergha, nazywając go „nazistą z nazistowską, olimpijską pogardą dla wszelkich procesów demokratycznych”.

Po sprawowaniu funkcji dyrektora Biura Informacji Wojennej od 1943 roku aż do zakończenia wojny, powrócił do pisania dramatów, tworząc scenariusz do filmu „Najlepsze lata naszego życia” w reżyserii Williama Wylera. Film z 1946 roku, analizujący zmiany w życiu trzech żołnierzy po powrocie z wojny do domu, przyniósł Sherwoodowi Oscara za najlepszy scenariusz.

Sherwood zmarł na zawał serca w Nowym Jorku w 1955 roku. Produkcja jego ostatniego dzieła, „Mała wojna na Murray Hill”, zadebiutowała na Broadwayu w teatrze Ethel Barrymore 3 stycznia 1957 roku. Prawie cztery dekady później Sherwood został zagrany przez aktora Nicka Cassavetesa w filmie „Pani Parker i błędne koło” z 1994 roku, opowiadającym o Okrągłym Stole z Algonquinu.

Najważniejsze dzieła Robert E. Sherwood (Robert E. Sherwood)

Cała filmografia Robert E. Sherwood (Robert E. Sherwood)