Keith Gordon (Keith Gordon) - , Scenariusz, Reżyser, Producent, Podziękowania, Twórca, Producent wykonawczy znany z pracy przy tego typu projektach: «Jaws 2» (1978), «Szczęki 2» (1978), «Christine» (1983), «Christine» (1983), «I Love Trouble» (1994),
Keith Gordon jest amerykańskim aktorem i reżyserem filmowym.
Gordon urodził się w Nowym Jorku jako syn Marka, aktora i reżysera teatralnego, oraz Barbary Gordon. Wychowywał się w ateistycznej rodzinie żydowskiej. Inspiracją do zostania aktorem była dla niego rola Jamesa Earla Jonesa w broadwayowskiej produkcji „O myszach i ludziach”, którą zobaczył w wieku dwunastu lat.
Jako aktor, Gordon zadebiutował w pełnometrażowym filmie w roli klasowego błazna Douga w „Szczękach 2” (kontynuacji hitu „Szczęki” z 1978 roku). W 1979 roku Gordon pojawił się w półautobiograficznym filmie Boba Fosse’a „All That Jazz” jako nastoletnia wersja głównego bohatera, Joe Gideona (granego przez współaktora z „Szczęk 2”, Roya Scheidera). Następnie Gordon wystąpił w dwóch filmach Briana De Palmy: jako student filmoznawstwa w „Home Movies” (1979) oraz w erotycznym thrillerze „Ubrana na zabójstwo” z 1980 roku w roli syna postaci granej przez Angie Dickinson. W 1983 roku Gordon zagrał Arniego Cunninghama, głównego bohatera (kupującego tytułowy samochód), w horrorze „Christine” w reżyserii Johna Carpentera, nakręconym na podstawie powieści Stephena Kinga. W kultowym filmie „Legenda o Billie Jean” z 1985 roku Gordon wcielił się w postać Lloyda Muldaura, syna prokuratora okręgowego, który aspiruje do funkcji prokuratora generalnego. Wystąpił w filmie „Static” z 1986 roku w reżyserii Marka Romaneka, do którego napisał również scenariusz. W komedii „Powrót do szkoły” z 1986 roku Gordon zagrał Jasona Melona, syna postaci granej przez Rodneya Dangerfielda. W większości tych filmów grał „nerdów” (osoby nadgorliwe i nieśmiałe). Zajął pierwsze miejsce w rankingu „Top 7 Most Convincing Nerds” opracowanym przez Cinematicals. Jego ostatni występ filmowy miał miejsce w 2001 roku w produkcji „Delivering Milo”.
Gordon porzucił aktorstwo na rzecz reżyserii, debiutując w 1988 roku filmem „Wojna czekoladowa”, opowiadającym o uczniu buntującym się przeciwko sztywnym hierarchiom w swojej katolickiej szkole. Wśród jego pozostałych filmów znajdują się antywojenny obraz „A Midnight Clear” z 1992 roku, opowiadający o grupie amerykańskich żołnierzy w Ardenach tuż przed i w trakcie bitwy o Ardeny, a także „Nocna matka” (adaptacja powieści Kurta Vonneguta), „Waking the Dead” oraz „Śpiewający detektyw”. Wyreżyserował również część odcinków miniserialu „Wild Palms” i pojawił się w dokumencie o wojnie w Iraku „Whose War?” z 2006 roku. Do jego osiągnięć reżyserskich w telewizji należą seriale „Homicide: Life on the Street”, „Gideon's Crossing”, „Dexter”, „The Bridge”, „House” oraz drugi i trzeci sezon „Fargo”.
Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Keith Gordon” na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.