Brandon De Wilde (Brandon De Wilde)

Andre Brandon deWilde (9 kwietnia 1942 – 6 lipca 1972) był amerykańskim aktorem teatralnym i filmowym. Urodził się w Brooklynie w rodzinie związanej z teatrem. Debiutując na Broadwayu w wieku 7 lat, deWilde stał się fenomenem na skalę krajową po wystąpieniu w 492 spektaklach sztuki „Członek wesela”, będąc uznawanym za cudowne dziecko.

Zanim skończył 12 lat, został pierwszym aktorem dziecięcym uhonorowanym nagrodą Donaldson Award, sfilmował swoją rolę w „Członce wesela”, zagrał swoją najbardziej pamiętną rolę filmową jako Joey Starrett w filmie „Shane” (1953), otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego, wystąpił w eigenym sitcomie „Jamie” w stacji ABC i stał się osobą powszechnie znaną dzięki licznym występom w radiu i telewizji, aż do pojawienia się na okładce magazynu „Life” 10 marca 1952 roku w związku ze swoim drugim broadwayowskim występem w sztuce „Mrs. McThing”.

W wieku dorosłym kontynuował grę w kolejnych sztukach, filmach i programach telewizyjnych, aż do śmierci w wieku 30 lat w wypadku samochodowym w Kolorado, 6 lipca 1972 roku.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Brandon De Wilde”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.