Allen Jenkins (Allen Jenkins) - znany z pracy przy tego typu projektach: «King Kong» (1933), «King Kong» (1933), «The Front Page» (1974), «Strona tytułowa» (1974), «42nd Street» (1933),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Allen Jenkins (9 kwietnia 1900 – 20 lipca 1974) był amerykańskim aktorem charakterystycznym, występującym w teatrze, kinie i telewizji. Urodził się jako Alfred McGonegal na Staten Island w Nowym Jorku.
Studiował w American Academy of Dramatic Arts. W swoim pierwszym występie scenicznym tańczył obok Jamesa Cagney’a w chórze w off-broadwayskim musicalu pt. „Pitter-Patter”. Zarabiał wtedy pięć dolarów tygodniowo. W latach 1924–1962 wystąpił tysiąc razy w sztukach na Broadwayu, w tym w „Pierwszej stronie” z Lee Tracym (1928). Przełom w jego karierze nastąpił, gdy przez trzy tygodnie zastępował Spencera Tracy’ego w broadwayowskiej sztuce „Ostatnia mila”.
Został ściągnięty do Hollywood przez Darryl’a F. Zanucka; najpierw podpisał kontrakt z Paramount Pictures, a krótko potem z Warner Bros. Stworzył postać Frankie’ego Wellsa w broadwayowskiej produkcji „Blessed Event” i powtórzył tę rolę w adaptacji filmowej, obie premiery miały miejsce w 1932 roku. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego zbudował karierę, grając komicznych pomocników przestępców, sługusów, policjantów i innych „twardzieli” w licznych filmach z lat 30. i 40., głównie dla studia Warner Bros. „New York Times” określił go mianem „największego złodzieja uwagi lat 30.”. Użyczył głosu postaci „oficera Dibble'a” w kreskówce Hanna-Barbera „Top Cat” i regularnie występował w sitcomie „Hey, Jeannie!” (1956) z Jeannie Carson w roli głównej. Był również gościem w programach „The Red Skelton Show”, „I Love Lucy”, „Playhouse 90”, „The Ernie Kovacs Show”, „Zane Grey Theater” oraz „The Sid Caesar Show”. Ostatni raz pojawił się na ekranie na jedenaście dni przed śmiercią, w końcowej scenie filmowej adaptacji „Pierwszej strony” w reżyserii Billy’ego Wildera z 1974 roku.
Publicznie przyznał się do alkoholizmu i był pierwszym aktorem, który przemówił na ten temat w Izbie Reprezentantów oraz w Senacie USA. Pomógł w uruchomieniu pierwszych programów Anonimowych Alkoholików w kalifornijskich więzieniach dla kobiet.
Jenkins, James Cagney, Pat O'Brien i Frank McHugh byli pierwotnymi członkami tzw. „irlandzkiej mafii”. Był on siódmym członkiem Screen Actors Guild.
Opis powyższy pochodzi z artykułu Allen Jenkins w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.