(Carlos Rebolledo)

Wenezuelski krytyk, nauczyciel i producent. Absolwent Instytutu Zaawansowanych Studiów Kinematograficznych w Paryżu z 1962 roku. Kierował Centrum Filmu Dokumentalnego Uniwersytetu Los Andes. Pod koniec lat 60., wraz z Jesúsem E. Guédezem, zapoczątkował ruch dokumentalny w Wenezueli. Wyreżyserował krótkometrażowe filmy dokumentalne: La casa natal del Libertador (1964), Arquitectura y urbanismo en Caracas (1965), Pozo muerto (1967) oraz ULA - Universidad de Los Andes / Los Andes y su Universidad (1969), ten ostatni w koprodukcji z Jorge Solé. Film Venezuela en tres tiempos (Fragmentos del antidesarrollo, 1975), stworzony wspólnie z Edmudo Arayem, oparty jest na wycinkach, zdjęciach i wywiadach. Jest to jedno z jego najbardziej znanych dzieł, będące potępieniem sytuacji w regionach górniczych. W 1977 roku, wspólnie z Thaelmanem Urgellésem, wyreżyserował swój pierwszy pełnometrażowy film fabularny: (Alias) El Rey del Joropo, opowiadający o Alfredo Alvarado, słynnym tancerzu i przestępcy z lat 50. W 1985 roku stworzył film Profession: Living, w którym zagrali Rubens de Falco, Irene Arcila, Omaira Abinadé i Blanca Baldó.