Roy Ward Baker (Roy Ward Baker)

Roy Ward Baker był angielskim reżyserem filmowym, urodzonym w Londynie 19 grudnia 1916 roku. Jego najbardziej znanym dziełem jest film „Noc zapomnienia”, który w 1959 roku zdobył Złoty Globus dla najlepszego filmu anglojęzycznego spoza USA. Dalsza część jego kariery była zróżnicowana i obejmowała wiele filmów grozy oraz seriali telewizyjnych.

Początki kariery Bakera, od 1934 do 1939 roku, spędził w Gainsborough Pictures – brytyjskiej firmie produkcyjnej z siedzibą w Islington w północnym Londynie, słynącej z prestiżowych produkcji. Jego pierwsze prace były proste – parzył on na przykład herbatę dla członków ekipy – jednak do 1938 roku awansował, zostając asystentem reżysera przy filmie „Zaginiona” Alfreda Hitchcocka.

Podczas II wojny światowej służył w armii, aż do 1943 roku, kiedy to został przeniesiony do Army Kinematograph Unit, aby lepiej wykorzystać umiejętności nabyte przed wojną, tworząc filmy dokumentalne i materiały szkoleniowe dla żołnierzy. Jednym z jego ówczesnych przełożonych był powieściopisarz Eric Ambler. To właśnie on dał Bakerowi pierwszą wielką szansę, pozwalając mu w 1947 roku wyreżyserować film „Październikowy człowiek” na podstawie scenariusza Amblera. Ambler zaadaptował również książkę Waltera Lorda „Noc zapomnienia” na potrzeby ekranizacji Bakera z 1958 roku.

Na początku lat 50. Baker pracował przez trzy lata w Hollywood, gdzie reżyserował Marilyn Monroe w filmie „Nie pukaj” (1952) oraz Roberta Ryana w filmie noir w 3D „Inferno” (1953). W drugiej połowie dekady powrócił do Wielkiej Brytanii, by na początku lat 60. przejść do telewizji.

Reżyserował odcinki seriali „Rewolwerowcy”, „Święty” oraz „Mistrzowie” – wszystkich przygodowych serii stworzonych z myślą o rynku amerykańskim. Przyzwyczajenie do niskobudżetowej etyki produkcji telewizyjnej sprawiło, że idealnie odnalazł się w kolejnym etapie swojej kariery: tanich w produkcji, lecz efektownych brytyjskich horrorach. Dla studia Hammer wyreżyserował między innymi „Quatermass i otchłań” (1967), „Zakochani wampiry” (1970) oraz „Blizny Draculi” (1970), a dla studia Amicus film „Azyl” (1972).

Pod koniec lat 70. powrócił do telewizji, w której pracował nieprzerwanie przez całe lata 80. przeszedł na emeryturę w 1992 roku.