Melchior Lengyel (Melchior Lengyel)

Melchior Lengyel (Melchior Lengyel) - Historia oryginalna, Autor historii, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «To Be or Not to Be» (1942), «Być albo nie być» (1942), «Ninotchka» (1939), «Ninoczka» (1939), «To Be or Not to Be» (1983),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Lengyel urodził się jako Menyhért Lebovics w Balmazújváros na Węgrzech. Karierę rozpoczął jako dziennikarz. Pracował najpierw w Kaszy (Košice), a później w Budapeszcie.

Jego pierwsza sztuka, *A nagy fejedelem* (Wielki Książę), została wystawiona przez zespół Thalia w 1907 roku. W 1908 roku Narodowy Teatr Węgierski wystawił jego kolejny dramat, *A hálás utókor* (Wdzięczne potomstwo), za który otrzymał nagrodę Vojnitsa od Węgierskiej Akademii Nauk, przyznawaną co roku za najlepszą sztukę. *Taifun* (Tajfun), jedna z jego sztuk napisana w 1909 roku, odniosła światowy sukces i jest wystawiana do dziś. W 1914 roku została zekranizowana w Stanach Zjednoczonych.

Jego artykuły często publikowano w „Nyugat” (Zachód), najważniejszym węgierskim czasopiśmie literackim w pierwszej połowie XX wieku. Podczas I wojny światowej węgierski dziennik „Az Est” (Wieczór) wysłał go jako reportera do Szwajcarii. Jego pacyfistyczne artykuły i inne publikacje z 1918 roku ukazały się również w gazetach niemieckich i francuskich, a następnie zostały zebrane w książce pt. *Egyszerű gondolatok* (Proste myśli).

W 1916 roku ukazało się jego opowiadanie „Cudowny Mandaryń” (węg. *A csodálatos mandarin*), będące „pantomimą groteskową”. To właśnie ta historia zainspirowała słynnego węgierskiego kompozytora Béli Bartóka do stworzenia w 1924 roku baletu *cudowny Mandaryń*.

Po I wojnie światowej Lengyel udał się na dłuższy pobyt do Stanów Zjednoczonych, a swoje doświadczenia opublikował w 1922 roku w książce *Amerikai napló* (Dziennik amerykański). W latach 20. XX wieku był aktywny w przemyśle filmowym. Przez pewien czas pracował jako redaktor scenariuszy w May-Film w Berlinie. W latach 1929/30 był współdyrektorem teatru w Budapeszcie. W 1931 roku węgierska gazeta „Pesti Napló” (Dziennik Peszteński) wysłała go jako reportera do Londynu. W 1931 roku ukazała się jego utopijna powieść *A boldog város* (Szczęśliwe miasto), której akcja toczy się w amerykańskim mieście położonym w głębi rozpadliny powstałej w wyniku wielkiego trzęsienia ziemi w Kalifornii.

W 1937 roku przeniósł się do Hollywood w Kalifornii i został scenarzystą. Niektóre z jego historii odniosły światowy sukces, jak choćby „Ninotchka” (1939), za którą został nominowany do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny, oraz „Być albo nie być” (1942).

Lengyel powrócił do Europy w 1960 roku i osiadł we Włoszech. W 1963 roku otrzymał Wielką Nagrodę Rzymu za swoją twórczość literacką.

Po rewolucji węgierskiej 1956 roku Lengyel często odwiedzał Węgry i pragnął repatriować się do ojczyzny. Jednak kilka tygodni po powrocie w 1974 roku zmarł w Budapeszcie w wieku 94 lat.

W 2004 roku biblioteka miejska w jego rodzinnym Balmazújváros została nazwana jego imieniem. Z tej okazji jeden z bibliotekarzy opracował pełną listę dzieł Lengyela, a także artykuły i wzmianki na jego temat oraz o jego publikacjach.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Edwin Justus Mayer”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Melchior Lengyel (Melchior Lengyel)

Cała filmografia Melchior Lengyel (Melchior Lengyel)