(Ina Balin)

(Ina Balin) - znana z pracy przy takich projektach: «The Greatest Story Ever Told» (1965), «Opowieść wszech czasów» (1965), «The Comancheros» (1961), «W kraju Komanczów» (1961), «The Projectionist» (1970),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Ina Balin (ur. 12 listopada 1937, zm. 20 czerwca 1990) – amerykańska aktorka teatralna (Broadway) i filmowa.

Urodziła się jako Ina Rosenberg w żydowskiej rodzinie w Brooklynie. Po raz pierwszy pojawiła się w telewizji w programie The Perry Como Show. Grała również w letnich przedstawieniach amatorskich, co doprowadziło do ról na Broadwayu, a w 1959 roku zdobyła nagrodę Theatre World Award za występ w komedii Broadwayowskiej Większość za jednego, z udziałem Gertrude Berg i Sir Cedrica Hardwicke'a. W tym samym roku zagrała swoją pierwszą rolę filmową w Czarnej orchidei, z Sophią Loren i Anthonym Quinnem w rolach głównych.

Rok później Balin została nominowana do Złotego Globu za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą w filmie za występ u boku Paula Newmana w filmie Z tarasu. Pojawiła się również w Młodych lekarzach.

W 1961 roku wystąpiła jako Pilar Graile w filmie Komanczowie z Johnem Wayne'em i Stuartem Whitmanem. Występując u boku Jerry'ego Lewisa w przebojowej komedii z 1964 roku The Patsy, Balin odegrała również drugoplanową, ale ważną rolę w filmie z 1965 roku Najwspanialsza opowieść. Wystąpiła u boku Elvisa Presleya w jego filmie z 1969 roku Charro!

Balin gościnnie występowała w dziesiątkach programów telewizyjnych, w tym Bonanza, The Dick Van Dyke Show, Podróż na dno morza, Battlestar Galactica, Get Smart, Ironside, Quincy, M.E. i Magnum. Wystąpiła z Josephem Cottenem, Fernando Lamasem i Deanem Jaggerem w filmie telewizyjnym z 1969 roku Samotny zawód.

W 1970 roku Balin odbyła tournée po Wietnamie z USO w ramach pierwszej z wielu podróży do pogrążonego w wojnie regionu. Wystąpiła w filmie z 1971 roku Projekcjonista, który był ekranowym debiutem Rodneya Dangerfielda. W 1975 roku pomogła w ewakuacji sierot podczas upadku Sajgonu; ostatecznie adoptowała troje z tych porzuconych dzieci. W 1980 roku zagrała samą siebie w filmie telewizyjnym opartym na tych doświadczeniach, Dzieci An Lac.

Podczas pracy nad filmem Dzieci An Lac zapoznała się z Christy Marx, która w tym czasie pracowała jako łącznik producenta dla różnych programów telewizyjnych. Według Marx, wykorzystała historię Balin jako podstawę dla postaci w animowanym serialu Jem, kiedy później została scenarzystką. Postać Ba Nee jest wzorowana na adoptowanej córce Balin, Ba-Nhi. Obsesja Ba Nee i jej walka o odnalezienie ojca są tematem kilku odcinków Jem. Wystąpiła w komedii Powrót na szczyt z głównym aktorem i reżyserem z filmu Projekcjonista.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Ina Balin na Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Ina Balin)

Cała filmografia (Ina Balin)