Marina Pierro (Marina Pierro)

Marina Pierro (ur. 9 października 1956 lub 1960 roku) jest włoską aktorką, modelką, pisarką i reżyserką filmową, najbardziej znaną z artystycznego związku z polskim filmowcem Walerianem Borowczykiem (1923–2006). Określano ją mianem „erotycznej ikony kina autorskiego”.

Kariera filmowa Pierro rozpoczęła się w 1976 roku od drugoplanowych ról w kilku włoskich filmach, z których najważniejszym był ostatni film Luchino Viscontiego, „Niewinna” (L'innocente). W nadprzyrodzonym horrorze Dario Argento „Suspiria” (1977) pojawiła się jako niezatytułowana statystka, zanim otrzymała swoją pierwszą znaczącą rolę jako siostra Veronica – mieniąca się stygmatyczką zakonnica – w filmie Waleriana Borowczyka „Wnętrze klasztoru” (Interno di un Convento) z 1978 roku, opartym na „Spacerach rzymskich” Stendhala z 1829 roku. Współpraca Pierro i Borowczyka trwała około dziesięciu lat i obejmowała pięć ukończonych filmów oraz jedną próbę w formie serialu epizodycznego. Od końca lat 80. występy Pierro na ekranie stały się rzadkością, jednak od tego czasu wyreżyserowała trzy krótkometrażowe filmy: „In Versi” (2008, w którym również zagrała), „Himorogi” (2012, w którym była także scenarzystką i producentką) oraz „Floaters” (2016, w którym również wystąpiła jako scenarzystka i producentka).