(Federico Martín Bahamontes)

(Federico Martín Bahamontes) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Amélie» (2001), «Amelia» (2001),

Federico Martín Bahamontes, urodzony jako Alejandro Martín Bahamontes (9 lipca 1928) – hiszpański były zawodowy kolarz szosowy. Wygrał Tour de France w 1959 roku oraz łącznie 11 etapów wyścigów Grand Tour w latach 1954–1965. Dziewięciokrotnie zwyciężył w klasyfikacji górskiej i jako pierwszy kolarz ukończył tzw. „tryplet kariery”, wygrywając klasyfikację górską we wszystkich trzech wyścigach Grand Tour. Po zakończeniu kariery Bahamontes prowadził sklep z rowerami i motocyklami, a w 2013 roku został uznany przez panel zorganizowany przez L’Équipe za najlepszego wspinacza w historii Tour de France. Bahamontes urodził się w Santo Domingo-Caudilla, w prowincji Toledo, jako syn Juliána Martina i Victorii Bahamontes. W odróżnieniu od zwyczaju nadawania Hiszpanowi imienia po pierwszym z dwóch nazwisk, Bahamontes znany jest po drugim; w jego wiosce było zbyt wielu o nazwisku Martín, więc przyjął nazwisko matki. Nazwany został na cześć swojego wuja, Federico, który był głową rodziny i ogłosił, że Bahamontes zostanie po nim nazwany podczas chrztu w miejscowym kościele. W latach 1929–1931 jego rodzice doczekali się jeszcze trojga dzieci, wszystkie córki. Bahamontes uczęszczał do szkoły w Toledo prowadzonej przez zakonnice, co mu się nie podobało. W 1936 roku wybuchła hiszpańska wojna domowa, ale ojciec Bahamontesa, weteran wojny o niepodległość Kuby, nie walczył, ponieważ był zbyt stary. Jednak wraz z innymi cywilami w Toledo został wcielony przez siły nacjonalistyczne jako posiłki, gdy siły republikańskie zbliżały się do Toledo. Udało mu się uniknąć tej służby, ale po powrocie do domu zastał żołnierzy, którzy „nazywali się komunistami” i nakazali mu otworzyć magazyny na terenie, gdzie mieszkała rodzina. Odmówił, po czym uciekł i ostatecznie uniknął pościgu, ukrywając się w przejściu.

Rodzina ostatecznie uciekła do Madrytu w lipcu 1936 roku. Po przyjeździe do miasta okazało się, że jest ono kontrolowane przez siły republikańskie, które odparły próbę inwazji ze strony nacjonalistów. Jednak w październiku siły nacjonalistyczne postanowiły oblegać miasto, a Julián został wcielony do rezerwowych sił republikańskich i prowadził drużynę mułów transportujących zaopatrzenie. W międzyczasie Bahamontes wraz z matką i siostrami uciekli do wioski Villarrubia de Santiago z powodu nasilających się nalotów powietrznych w Madrycie. Dołączyli do nich po wojnie Julián, ale rodzina nadal borykała się z trudnościami; ponieważ jego ojciec był po stronie przegranych – Republikanów – nie otrzymywał emerytury i był zmuszony kruszyć kamienie do budowy dróg, aby zarobić wystarczająco dużo pieniędzy dla rodziny. Młody Bahamontes uciekał się do kradzieży, aby utrzymać siebie i rodzinę; przeskakiwał do naczep ciężarówek z mostu nad drogą, a następnie napełniał torbę jedzeniem z naczepy. Wykopywał również żywe naboje z okopów z wojny domowej, aby sprzedawać je jako złom...

Źródło: Artykuł „Federico Bahamontes” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Federico Martín Bahamontes)

Cała filmografia (Federico Martín Bahamontes)