Otto Sander (Otto Sander)

Otto Sander (ur. 30 czerwca 1941 r. w Hanowerze) to niemiecki aktor filmowy, teatralny i dubbingowy.

Sander dorastał w Kassel, gdzie w 1961 roku ukończył Friedrichgymnasium. Po szkole odbył służbę wojskową jako oficer rezerwy marynarki wojennej, a następnie studiował teatrologię, historię sztuki i filozofię. W 1965 roku zadebiutował aktorsko w Düsseldorfer Kammerpiele. Po pierwszej pracy filmowej w tym samym roku, w 1967 roku przerwał studia i udał się do Monachium, aby zostać zawodowym aktorem.

Jest żonaty z aktorką Moniką Hansen i jest ojczymem aktorów Bena Beckera i Meret Becker.

Jego kariera jest ściśle powiązana z berlińskim teatrem Schaubühne pod dyrekcją Petera Steina. Ze względu na ciepły, silny głos, który przyniósł mu przydomek „The Voice” (używa się określenia angielskiego), często występował jako narrator w dokumentach telewizyjnych oraz w licznych audiobookach w latach 90.

W 1990 roku był członkiem jury 40. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie.

Do jego najbardziej znanych ról filmowych należą anioł Cassiel w filmie „Niebo nad Berlinem” oraz jego kontynuacji „Daleko, tak blisko!” w reżyserii Wima Wendersa, a także wstrząśnięty dowódca U-Boota, Kapitänleutnant Philipp Thomsen, w filmie „Das Boot” Wolfganga Petersena. Sander pojawił się również w „Comedian Harmonists”, filmie biograficznym o grupie muzycznej o tej samej nazwie. Ma dwóch braci – prawnika Adolfa Sandera i naukowca Christiana (Chrisa) Sandera – oraz siostrę, handlarkę książkami Marianne Sander. Zagrał również profesora w filmie „Obietnica” o podziale Berlina murem.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Otto Sander”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna jest w Wikipedii.