(Kazuo Kuroki)

Kazuo Kuroki (黒木和雄 Kuroki Kazuo) był japońskim reżyserem filmowym, znanym szczególnie z dzieł poświęconych II wojnie światowej oraz kwestii osobistej winy.

Studiował na Uniwersytecie Doshisha, jednak przerwał naukę przed ukończeniem studiów, podejmując pracę w Iwanami Productions. Reżyserował tam filmy PR-owe i dokumentalne, uczestnicząc jednocześnie w „Błękitnej Grupie” (Ao no kai) wraz z innymi filmowcami z Iwanami, takimi jak Noriaki Tsuchimoto, Shinsuke Ogawa i Yōichi Higashi – grupą, która poszukiwała nowych dróg w kinie dokumentalnym. Kuroki odszedł z Iwanami po konfliktach ze sponsorami filmu „Hokkaido, My Love” (1960). Jego film „Record of a Marathon Runner” (1964) pomógł zainicjować zmiany w japońskim świecie dokumentu.

Kuroki przeszedł do kina fabularnego, niezależnie produkując film „Silence Has No Wings” (1966), który zaprezentował w Art Theatre Guild. Stał się jedną z reprezentatywnych postaci ATG oraz niezależnego kina japońskiego, zyskując uznanie przede wszystkim dzięki serii prac dotyczących bombardowań atomowych Japonii, takich jak „Tomorrow” (1988) i „The Face of Jizo” (2004). Tematyka ta wynikała częściowo z faktu, że dorastał w pobliżu miasta Nagasaki. Twórczość Kuroki poruszała również jego własne poczucie winy związane z wojną; czuł się on odpowiedzialny za śmierć części swoich kolegów ze studiów, którzy zostali wcieleni do pracy w lokalnej fabryce i zginęli podczas alianckich bombardowań, podczas gdy on im nie pomógł.