Robert Dudley (Robert Dudley)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Robert Dudley (13 września 1869 – 15 września*, 1955) był dentystą, który został aktorem charakterystycznym; w swojej 35-letniej karierze wystąpił w ponad 115 filmach.

Dudley urodził się w Cincinnati w stanie Ohio. Studiował w Lake Forest College w Evanston w stanie Illinois oraz w Chicago, gdzie specjalizował się w chirurgii stomatologicznej. W 1917 roku zadebiutował w filmie „Siedem kluczy do Baldpate”, a następnie do 1921 roku wystąpił w trzech innych filmach niemych. Po 1922 roku pracował regularnie, pojawiając się w trzech lub czterech produkcjach rocznie, a w 1929 roku, dzięki filmowi „Proces Bellamiego”, przeszedł do kina dźwiękowego. Dudley często wcielał się w role osób porywczych, grając ławników, sklepikarzy, agentów biletowych, sekretarzy sądowych i sędziów pokoju, a okazjonalnie także rolników, włóczęgów lub robotników. Jego występy w tych drugoplanowych rolach często nie były wymieniane w napisach.

W latach 40. Dudley należał do nieoficjalnej „stałej obsady” aktorów charakterystycznych Prestona Sturgesa, występując w sześciu filmach napisanych i wyreżyserowanych przez Sturgesa. Jego najbardziej wyrazistą i zapadającą w pamięć rolą w filmach Sturgesa był „Król Parówek” w „Opowieści z Palm Beach” z 1942 roku – zabawny, niewielki bogacz z wielkiego kapelusza, który spontanicznie finansuje eskapadę Claudette Colbert i Joela McCrea.

Dudley, mierzący 175 cm wzrostu i będący założycielem „Troupers Club of Hollywood”, był żonaty z Elaine Anderson, z którą miał dwie córki, Jewell i Patricię Lee.

Swoim ostatnim filmem był „Tyle lat, ile chcesz” z 1951 roku. Zmarł w 1955 roku w San Clemente w Kalifornii.

*[Uwaga TMDb: Kalifornijski Indeks Zgonów wskazuje, że pan Dudley zmarł 12 listopada 1955 roku. Datę tę należy zatem uznać za dokładną i oficjalną].