Andréas Voutsinas (Andréas Voutsinas)

Andreas Voutsinas (22 sierpnia 1930 – 8 czerwca 2010) był sudańsko-greckim aktorem i reżyserem teatralnym. W świecie anglojęzycznym zasłynął przede wszystkim rolami w trzech filmach Mela Brooksa: „Producentach” (1967), „Dwunastu krzesłach” (1970) oraz „Historii świata. Część I” (1981).

Voutsinas urodził się 22 sierpnia 1932 roku w Chartumie, ponieważ w tamtym czasie w Sudanie istniała liczna społeczność greckich osadników. Jego rodzice pochodzili z jońskiej wyspy Kefalonia. Założyli oni fabrykę makaronu w kolonii brytyjsko-egipskiej, która – jak głosiły pogłoski – „dostarczała spaghetti wojskom włoskim” podczas faszystowskiej inwazji na Abisynię. Po upadku firmy w czasie II wojny światowej Voutsinas przeniósł się z matką do Aten.

Voutsinas studiował aktorstwo i kostiumologię w Old Vic School oraz dramaturgię i śpiew w Webber Douglas Academy w Londynie, a w 1957 roku wstąpił do The Actors Studio.

Voutsinas wyreżyserował ponad 130 spektakli z repertuaru klasycznego i współczesnego w Londynie, Paryżu, Nowym Jorku, Kanadzie i Grecji. Pracował jako aktor i reżyser na Broadwayu oraz występował w filmach Julesa Dassina i Luca Bessona.

Voutsinas, dożywotni członek The Actor's Studio od 1957 roku, przez wiele lat pracował w teatrach letnich oraz jako asystent współzałożyciela Studio, Elii Kazana, zanim poznał Jane Fondę. Nawiązał z nią związek i obsadził ją w roli głównej w „The Fun Couple”, swoim debiucie reżyserskim na Broadwayu w 1963 roku.

Później Voutsinas podążył za Fondą do Hollywood, gdzie był jej trenerem aktorskim w wielu filmach. Następnie zaczął pracować jako coach dla wielu innych gwiazd, w tym Faye Dunaway i Warrena Beatty'ego. Po wyjeździe z Fondą do Paryża, by pomagać jej w filmie „Barbarella” Rogera Vadima, postanowił założyć Le Theatre Des Cinquante – warsztat aktorski oparty na zasadach Lee Strasberga. Na jego zajęcia zaczęło uczęszczać wielu sławnych francuskich aktorów i aktorek, a równocześnie z sukcesem zaczął reżyserować sztuki dla teatru francuskiego.

W 1968 roku Voutsinas wcielił się w postać Carmena Ghii, po tym jak zaprzyjaźnił się z żoną Mela Brooksa, Anne Bancroft. To ona poleciła go Brooksowi, twierdząc, że Voutsinas będzie idealny do tej roli. Voutsinas wystąpił w innym pełnometrażowym filmie Brooksa, „Historii świata. Część I”, gdzie zagrał postać „Bernaise” w scenach dotyczących rewolucji francuskiej.

Dopiero na początku lat 80. przeniósł się do ojczyzny przodków, Grecji, gdzie kontynuował karierę, reżyserując szeroki wachlarz repertuaru – od Tennessee Williamsa po Eurypidesa, głównie dla Państwowego Teatru Północnej Grecji w Salonikach. Jego produkcje były wystawiane latem podczas Festiwalu Ateńskiego w Herodionie, a także na Festiwalu w Epidauros. Kontynuował pracę między oboma krajami, występując w wielu filmach francuskich i greckich, w tym w „Wielkim Błękicie” (1988) i „Safe Sex” (1999).

W latach 2002–2009 Andreas Voutsinas uczył aktorstwa w Państwowym Teatrze Północnej Grecji.

Po przejściu udaru założył w Salonikach własną szkołę dramatyczną – Wyższą Szkołę Dramatyczną im. Andreasa Voutsinasa.

Voutsinas zmarł z powodu infekcji dróg oddechowych 8 czerwca 2010 roku w wieku 79 lat, po kilku dniach hospitalizacji w szpitalu Henry Dunant w Atenach.