Sergio Kastellitto (Sergio Castellitto)

Sergio Kastellitto (Sergio Castellitto) - , Reżyser, Producent, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «The Big Blue» (1988), «Wielki błękit» (1988), «Paris Je T'aime» (2006), «Zakochany Paryż» (2006), «The Chronicles of Narnia: Prince Caspian» (2008),

Sergio Castellitto (ur. 18 sierpnia 1953) jest włoskim aktorem, reżyserem filmowym i scenarzystą.

Sergio Castellitto urodził się w 1953 roku w Rzymie; jego rodzice pochodzili z Molise i Abruzji w południowych Włoszech. Po ukończeniu w 1978 roku Narodowej Akademii Sztuki Dramatycznej Silvio D'Amico rozpoczął karierę teatralną w publicznych teatrach we Włoszech, występując w sztuce Szekspira „Miara za miarę” w Teatro di Roma oraz w innych spektaklach, takich jak „Matka” Brechta, „Kupiec wenecki” oraz „Candelaio” Giordano Bruno. W Teatro di Genova wcielił się w role Tuzenbacha w „Trzech siostrach” Czechowa oraz Jeana w „Pannie Julii” Strindberga, oba spektakle w reżyserii Otomara Krejki. W kolejnych latach wystąpił w takich produkcjach teatralnych jak „L'infelicità senza desideri” oraz „Piccoli equivoci” podczas Festiwalu Dwóch Światów w Spoleto. Pojawił się również w sztuce Neila Simona „Boso w parku”. W latach pracy w teatrze współpracował z wieloma słynnymi aktorami, m.in. z Luigi Squarziną, Aldo Trionfo i Enzo Muzii.

Karierę filmową Castellitto rozpoczął w 1983 roku u boku Marcello Mastroianniego i Michela Piccoli w filmie „Generał armii umarłych” w reżyserii Luciano Tovoli. Wystąpił w wielu filmach, takich jak „Sembra morto...ma è solo svenuto” w reżyserii Felice Fariny, „Piccoli equivoci” Ricky’ego Tognazziego oraz „Stasera a casa di Alice” Carlo Verdone. Większą sławę przyniósły mu filmy „Wielka dynia” Francesca Archibugi oraz „Twórca gwiazd” Giuseppe Tornatore.

Pod koniec lat 80. Castellitto wystąpił w kilku włoskich miniserialach, w tym w „Un siciliano in Sicilia” (1987), „Cinque storie inquietanti” (1987), „Piazza Navona” (1988), „Cinéma” (1988) oraz „Come stanno bene insieme” (1989). Pojawił się również w miniserialu „Victoire, ou la douleur des femmes” (2000).

Sukces przyniósł mu udział w filmach „Rodzina”, „Ostatni pocałunek”, „Katerina w wielkim mieście”, „Uśmiech mojej matki”, „Martha” i szczególnie w „Nie ruszaj się”, napisanym przez jego żonę, Margaret Mazzantini. Wśród innych filmów, w których zagrał, znajdują się „Reżyser wesel” Marco Bellocchia oraz „La stella che non c'è” Gianni Amelio.

We Francji Castellitto zagrał główną rolę męską u boku Jeanne Balibar w filmie Jacques'a Rivette'a „Va savoir” (2001). Jego ostatnim wielkim osiągnięciem aktorskim była rola w filmie „Ojciec Pio”, która jest uznawana za najważniejszą rolę w jego karierze.

Pierwszym filmem, który wyreżyserował, był „Libero Burro”, a następnie „Nie ruszaj się”. Wcielił się również w rolę antagonisty, króla Miraza, w filmie „Opowieści z Narnii: Książę Kaspian”.

Jego ostatnim filmem jako reżysera był „Twice Born”, który był prezentowany na Festiwalu Filmowym w Toronto (2012), gdzie nie został dobrze przyjęty przez znaczną część anglojęzycznej prasy.

Ostatnio Castellitto wystąpił w serialu telewizyjnym „In Treatment” w roli Giovanniego.

Castellitto jest żonaty z Margaret Mazzantini, z którą ma czwórkę dzieci, w tym syna Pietro, który sam jest aktorem i reżyserem filmowym.

Źródło: Artykuł „Sergio Castellitto” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Sergio Kastellitto (Sergio Castellitto)

Cała filmografia Sergio Kastellitto (Sergio Castellitto)