(Alexis Weissenberg)

Alexis Sigismund Weissenberg (26 lipca 1929 – 8 stycznia 2012) był francuskim pianistą urodzonym w Bułgarii.

Urodzony w żydowskiej rodzinie w Sofii, Weissenberg zaczął brać lekcje gry na pianinie w wieku trzech lat u Pancho Vladigerova, bułgarskiego kompozytora. Swój pierwszy publiczny występ zaliczył w wieku ośmiu lat.

W 1941 roku on i jego matka próbowali uciec z okupowanej przez Niemców Bułgarii do Turcji, lecz zostali schwytani i uwięzieni na trzy miesiące w prowizorycznym obozie koncentracyjnym w Bułgarii. Niemiecki strażnik – który z przyjemnością słuchał, jak Alexis gra Schuberta na akordeonie – pośpiesznie zawiózł go i jego matkę na stację kolejową, rzucając mu akordeon przez okno i mówiąc: „Powodzenia”. Następnego dnia bezpiecznie dotarli do Stambułu.

W 1945 roku wyemigrowali do Palestyny, gdzie Weissenberg uczył się pod kierunkiem Leo Kestenberga i wykonał utwory Beethovena z Izraelską Filharmonią pod dyrekcją Leonarda Bernsteina. W 1946 roku Weissenberg udał się do Juilliard School, aby uczyć się u Olgi Samaroff. Studiował również u Artura Schnabla i Wandy Landowskiej.

W 1947 roku Weissenberg zadebiutował w Nowym Jorku z Nowojorską Filharmonią pod batutą George'a Szella, wykonując III Koncert fortepianowy Rachmaninowa, a także z Filharmonią z Filadelfii pod dyrekcją Eugene'a Ormandiego, z którą Weissenberg wygrał Konkurs Leventritta. Między 1957 a 1965 rokiem udał się na dłuższy urlop naukowy w celu studiowania i nauczania. Weissenberg wznowił karierę w 1966 roku recitalem w Paryżu. Później tego samego roku zagrał I Koncert fortepianowy Czajkowskiego w Berlinie pod batutą Herberta von Karajana, który określił go mianem „jednego z najlepszych pianistów naszych czasów”.

Weissenberg prowadził mistrzowskie kursy gry na pianinie na całym świecie. W jego klasie mistrzowskiej w Engelbergu (Szwajcaria) uczyło się wielu wybitnych uczniów, m.in. Kirill Gerstein, Simon Mulligan, Ivan Moravec, Mehmet Okonsar, Nazzareno Carusi, Andrey Ponochevny, Loris Karpell i Roberto Carnevale. Komponował muzykę fortepianową oraz musical „Nostalgie”, którego premiera odbyła się w Teatrze Państwowym w Darmstadt 17 października 1992 roku.

Weissenberg zmarł 8 stycznia 2012 roku w wieku 82 lat w Lugano w Szwajcarii po walce z chorobą Parkinsona. Pozostawił troje dzieci: Davida, Cristinę i Marię.

Źródło: Artykuł „Alexis Weissenberg” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.