Richard Fleischer (Richard Fleischer) - Reżyser, Producent, Dodatkowe dialogi, Podziękowania, znany z pracy przy tego typu projektach: «20,000 Leagues Under the Sea» (1954), «20 000 mil podmorskiej żeglugi» (1954), «Who Framed Roger Rabbit» (1988), «Kto wrobił Królika Rogera» (1988), «Fantastic Voyage» (1966),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Richard O. Fleischer (8 grudnia 1916 – 25 marca 2006) był amerykańskim reżyserem filmowym.
Fleischer urodził się w Brooklynie jako syn Essie (z domu Goldstein) oraz animatora i producenta Maxa Fleischera. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Browna trafił do Yale School of Drama, gdzie poznał swoją przyszłą żonę, Mary Dickson.
Karierę filmową rozpoczął w 1942 roku w studiu RKO, reżysierując krótkometrażówki, filmy dokumentalne oraz kompilacje zapomnianych dzieł ery kina niemego.
Fleischer przeniósł się do Los Angeles, gdzie powierzono mu pierwszy pełnometrażowy film, „Dziecko rozwodników” (Child of Divorce, 1946). W 1954 roku został wybrany przez Walta Disneya (dawnego rywala jego ojca w produkcji kreskówek) do wyreżyserowania filmu „20 000 mil pod wodą” z Kirkiem Douglasem w roli głównej. W 1955 roku studio Fox podpisało z Fleischerem długoterminowy kontrakt. Przez kolejne piętnaście lat pracował dla tego studia. Jego pierwszym filmem w ramach nowej umowy z Fox była „Dziewczyna na czerwonej huśtawce” (The Girl in the Red Velvet Swing, 1955). Kirk Douglas zatrudnił Fleischera do nakręcenia filmu „Wikingowie” (The Vikings, 1958), który stał się kolejnym wielkim hitem. Następnie reżyser przeniósł się do Paryża, gdzie dla Darryl F. Zanucka zrealizował dwie historie z udziałem Greco. Później Fleischer podpisał kontrakt z Dino de Laurentiis na nakręcenie filmu „Barabbas” (1962). Po powrocie do Hollywood Richard Zanuck, który został szefem produkcji w Fox, zaproponował mu „Fantastyczną podróż” (Fantastic Voyage, 1966). Film odniósł sukces i ożywił jego hollywoodzką karierę. „Che!” (1969), film biograficzny o Che Guevarze z Omarem Sharifem w roli głównej, okazał się kosztowną klapą, podobnie jak relacja z ataku na Pearl Harbor, „Tora! Tora! Tora!” (1970). Był to jego ostatni film dla 20th Century Fox.
Fleischer udał się do Anglii, gdzie wyreżyserował uznany thriller „10 Rillington Place”. Kolejnym thrillerem był „See No Evil” (1971) z Mią Farrow. W Hollywood nakręcił „Nowych centurionów” (The New Centurions, 1972). W studiu MGM zrealizował film science-fiction „Soylent Green” (1973) z Charltonem Hestonem.
Ponownie współpracował z De Laurentiis przy popularnym, choć kontrowersyjnym filmie „Mandingo” (1975). „Książę i żebrak” (The Prince and the Pauper, 1977) był ekranizacją powieści Marka Twaina, w której wystąpili Heston, Harrison i Scott. Następnie Fleischer został zatrudniony przy filmie „Ashanti” (1979) z Michaelem Caine’em, który okazał się porażką. „Tough Enough” (1983) opowiadał o konkursie Toughman Contest i występował w nim Dennis Quaid. Zrealizował jeszcze trzy filmy dla de Laurentiisa. Jego ostatnim pełnometrażowym filmem kinowym był „Million Dollar Mystery” (1987).
Fleischer był przewodniczącym Fleischer Studios, które obecnie zajmuje się licencjonowaniem postaci Betty Boop i Koko the Clown. W czerwcu 2005 roku wydał wspomnienia dotyczące kariery swojego ojca w książce „Out of the Inkwell: Max Fleischer and the Animation Revolution”.
W wydanej w 1993 roku autobiografii „Just Tell Me When to Cry” Fleischer opisał liczne trudności w relacjach z aktorami, scenarzystami i producentami.
Opis powyższy pochodzi z artykułu Richard O. Fleischer w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.