(Antonin Scalia)

(Antonin Scalia) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Fahrenheit 9/11» (2004), «Fahrenheit 9.11» (2004), «Capitalism: A Love Story» (2009), «Kapitalizm, moja miłość» (2009), «RBG» (2018),

Antonin Gregory Scalia (11 marca 1936 – 13 lutego 2016) był amerykańskim prawnikiem, który od 1986 roku aż do swojej śmierci w 2016 roku sprawował funkcję sędziego Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych. Opisywano go jako intelektualną opokę nurtu oryginalizmu i tekstualizmu w konserwatywnym skrzydle Sądu. Ze względu na zainicjowanie ruchu oryginalistycznego i tekstualistycznego w amerykańskim prawie, uznano go za jednego z najbardziej wpływowych prawników XX wieku oraz jednego z najważniejszych sędziów w historii Sądu Najwyższego. W 2018 roku Scalia został pośmiertnie odznaczony Prezydenckim Medalem Wolności, a działająca na Uniwersytecie George Mason szkoła prawa została nazwana jego imieniem.

Scalia urodził się w Trenton w stanie New Jersey. Jako pobożny katolik uczęszczał do jezuickiej szkoły średniej Xavier High School, a następnie uzyskał licencjat na Uniwersytecie Georgetown. Scalia ukończył studia prawnicze na Harvard Law School, po czym przez sześć lat pracował w kancelarii Jones Day, zanim został profesorem prawa na Uniwersytecie Wirginii. Na początku lat 70. służył w administracjach prezydentów Nixona i Forda, ostatecznie zostając zastępcą prokuratora generalnego za prezydentury Geralda Forda. Większość lat prezydentury Cartera spędził na nauczaniu na Uniwersytecie w Chicago, gdzie stał się jednym z pierwszych doradców akademickich rodzącego się Towarzystwa Federalistycznego (Federalist Society). W 1982 roku prezydent Ronald Reagan mianował Scalię sędzią Sądu Apelacyjnego dla Dystryktu Kolumbii. Cztery lata później Reagan mianował go sędzią Sądu Najwyższego, gdzie Scalia został pierwszym włosko-amerykańskim sędzią po jednogłośnym zatwierdzeniu przez Senat USA wynikiem 98–0.

Scalia wyznawał konserwatywną jurysprudencję i ideologię, opowiadając się za tekstualizmem w interpretacji ustaw oraz oryginalizmem w interpretacji konstytucyjnej. Przesyłał swoim kolegom tzw. „Ninogramy” (notatki nazwane od jego pseudonimu „Nino”), chcąc przekonać ich do swojego punktu widzenia. Był zagorzałym obrońcą uprawnień władzy wykonawczej i uważał, że Konstytucja USA dopuszcza karę śmierci oraz nie gwarantuje prawa ani do aborcji, ani do małżeństw osób tej samej płci. Ponadto Scalia uznawał za niekonstytucyjne tzw. akcje afirmatywne oraz inne polityki przyznające szczególny status ochronny grupom mniejszościowym. Takie stanowiska przyniosły mu reputację jednego z najbardziej konserwatywnych sędziów w Sądzie. W wielu sprawach składał odrębne zdania, często krytykując większość sędziowską – niekiedy w sposób niezwykle ostry.

Do najważniejszych opinii Scalii należą: jego jedyne zdanie odrębne w sprawie Morrison przeciwko Olsonowi (argumentujące przeciwko konstytucyjności ustawy o niezależnym prokuratorze) oraz opinie większości w sprawach Crawford przeciwko Washingtonowi (definiująca prawo oskarżonego w procesie karnym do konfrontacji z dowodami na mocy szóstej poprawki) oraz Dystrykt Kolumbii przeciwko Hellerowi (stwierdzająca, że druga poprawka do Konstytucji USA gwarantuje indywidualne prawo do posiadania broni krótkiej).

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Antonin Scalia”, licencjonowanego na zasadach CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Antonin Scalia)

Cała filmografia (Antonin Scalia)