Lionel Richie (Lionel Richie) - , Producent, Piosenki, Autor tekstów, Twórca, Producent wykonawczy, Wykonanie piosenki przewodniej znany z pracy przy tego typu projektach: «The Color Purple» (1985), «Kolor purpury» (1985), «White Nights» (1985), «Białe noce» (1985), «Endless Love» (1981),
Lionel Brockman Richie Jr. (ur. 20 czerwca 1949) jest amerykańskim piosenkarzem, kompozytorem, producentem muzycznym i osobowością telewizyjną. Zdobył sławę w latach 70. jako autor tekstów i współleadujący wokalista grupy Commodores z wytwórni Motown; przed odejściem z zespołu napisał i nagrał z nią hitowe single „Easy”, „Sail On”, „Three Times a Lady” oraz „Still”. W 1980 roku napisał i wyprodukował singiel „Lady” dla Kenny’ego Rogersa, który dotarł do pierwszego miejsca listy US Billboard Hot 100.
W 1981 roku Richie napisał i wyprodukował singiel „Endless Love”, który nagrał w duecie z Dianą Ross; utwór ten pozostaje jednym z 20 najlepiej sprzedających się singli wszech czasów i jest największym hitem w karierze obojga artystów. W 1982 roku oficjalnie rozpoczął solową karierę albumem „Lionel Richie”, który sprzedał się w ponad czterech milionach egzemplarzy i przyniósł single „You Are”, „My Love” oraz numer jeden – „Truly”.
Drugi album Richiego, „Can't Slow Down” (1983), dotarł do pierwszego miejsca na liście US Billboard 200 i sprzedał się w ponad 20 milionach egzemplarzy na całym świecie, stając się jednym z najlepiej sprzedających się albumów w historii; z płyty pochodzą utwory „All Night Long (All Night)” oraz „Hello”, które zajęły pierwsze miejsca na listach przebojów. Następnie wspólnie z Michaelem Jacksonem współtworzył charytatywny singiel „We Are the World” z 1985 roku, który sprzedał się w ponad 20 milionach egzemplarzy. Jego trzeci album, „Dancing on the Ceiling” (1986), przyniósł singiel „Say You, Say Me” (z filmu „Białe noce” z 1985 roku), który zajął pierwsze miejsce, oraz utwór tytułowy, który dotarł do drugiej pozycji. Od 1986 do 1996 roku Richie zrobił przerwę w nagraniach; od tego czasu wydał siedem albumów studyjnych. Od szesnastego sezonu (od 2018 roku do dziś) pełni rolę sędziego w konkursie wokalnym „American Idol”.
W trakcie solowej kariery Richie stał się jednym z najpopularniejszych wykonawców ballad lat 80. i sprzedał ponad 100 milionów płyt na całym świecie, co czyni go jednym z najlepiej sprzedających się artystów w historii. Zdobył cztery nagrody Grammy, w tym w kategoriach Piosenka Roku za „We Are the World” oraz Album Roku za „Can't Slow Down”. Utwór „Endless Love” został nominowany do Oscara, natomiast „Say You, Say Me” zdobył zarówno Oscara, jak i Złoty Glob dla najlepszej oryginalnej piosenki. W 2016 roku Richie otrzymał najwyższe wyróżnienie Songwriters Hall of Fame – nagrodę Johnny’ego Mercera. W 2022 roku otrzymał Nagrodę Gershwina za muzykę popularną przyznawaną przez Bibliotekę Kongresu, a także tytuł Ikony na American Music Awards. W 2022 roku został również wprowadzony do Black Music & Entertainment Walk of Fame oraz do Rock and Roll Hall of Fame.
Richie urodził się 20 czerwca 1949 roku w Tuskegee w stanie Alabama. Jest synem Lionela Brockmana Richiego (1915–1990), analityka systemowego w Armii USA, oraz Alberty R. Foster (1917–2001), nauczycielki i dyrektorki szkoły. Jego babcia, Adelaide Mary Brown, była pianistką grającą muzykę klasyczną. 4 marca 2011 roku wystąpił w programie NBC „Who Do You Think You Are?”, w którym dowiedział się, że jego pradziadek ze strony matki był krajowym liderem wczesnej afroamerykańskiej organizacji braterskiej. W szczególności J. Louis Brown był: [G]łównym organizatorem i Najwyższym Wielkim Archontem Knights of Wise Men, organizacji braterskiej dla czarnoskórych mężczyzn w okresie po wojnie secesyjnej. Powstała w Nashville w 1879 roku, była stowarzyszeniem ubezpieczeniowym i zapomogowym, podobnie jak wiele innych organizacji w tamtym czasie...
Źródło: Artykuł „Lionel Richie” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.