Elka Sommer (Elke Sommer)

Elka Sommer (Elke Sommer) - znana z pracy przy takich projektach: «A Shot in the Dark» (1964), «Różowa Pantera: Strzał w ciemności» (1964), «The Wrecking Crew» (1968), «The Wrecking Crew» (1968), «The Prize» (1963),

Elke Sommer, z domu Elke von Schletz, to niemiecka aktorka, artystka estradowa i malarka, która wystąpiła w wielu hollywoodzkich filmach. Zauważył ją reżyser Vittorio De Sica podczas wakacji we Włoszech, a w 1958 roku zaczęła pojawiać się w filmach w tym kraju. Jeszcze w tym samym roku zmieniła nazwisko z Schletz na Sommer, które było łatwiejsze do wymówienia dla publiczności nieznającej języka niemieckiego. Szybko stała się uznawaną ikoną seksu i przeniosła się do Hollywoodu na początku lat 60. XX wieku. Została również jedną z najpopularniejszych pin-up girls tamtych czasów i pozowała do kilku sesji zdjęciowych w magazynie Playboy, w tym w numerach z września 1964 i grudnia 1967 roku. Sommer stała się jedną z czołowych aktorek filmowych lat 60. Wystąpiła w blisko stu filmach i programach telewizyjnych między 1959 a 2005 rok, w tym w „Strzelaninie w ciemnościach” z Peterem Sellersem, „Sztuce kochania” z Jamesem Garnerem i Dickiem Van Dyke’iem, „Oscarze” ze Stephenem Boydem, „Ależ mam pecha!” z Bobem Hope’em, spektakularnym filmie o Bulldog Drummondzie „Niebezpieczniejszy od mężczyzny”, „W grupie” z Deanem Martinem oraz „Mrocznych snach Pauli Schultz”. W 1964 roku zdobyła Złoty Glob jako najbardziej obiecująca debiutantka za film „Nagroda”, w którym zagrała u boku Paula Newmana i Edwarda G. Robinsona.

Częsta gość w telewizji, Sommer śpiewała i brała udział w skeczach komediowych w programach „The Dean Martin Show” i w specjalnych programach Boba Hope’a, wystąpiła 10 razy w „The Tonight Show Starring Johnny Carson” i wielokrotnie była członkinią jury w teleturnieju „Hollywood Squares” między 1973 a 1980 rokiem, kiedy Peter Marshall był jego prowadzącym. W latach 70. XX wieku Sommer wystąpiła w thrillerze „Zeppelin”, gdzie zagrała u boku Michaela Yorka, oraz w remake’u kryminału Agathy Christie „Dziesięciu małych Murzynków”. W 1972 roku zagrała w dwóch włoskich horrorach w reżyserii Mario Bavy: „Baron krwi” i „Lisa i diabeł”. Ten ostatni został później ponownie zmontowany (z dodanymi materiałami z 1975 roku), aby powstał inny film zatytułowany „Dom egzorcyzmu”. Sommer wróciła do Włoch, aby nagrać dodatkowe sceny do „Lisy i diabła”, które producent włączył do filmu, aby przekształcić go w „Dom egzorcyzmu”, wbrew woli reżysera.

W 1975 roku Peter Rogers obsadził ją w brytyjskiej komedii „Carry On Behind” jako rosyjską profesor Vrooshkę. Sommer została najlepiej opłacaną aktorką w serii filmów „Carry On”, otrzymując 30 000 funtów; ten honor dzieliła z Philem Silversem (który wystąpił w „Podążaj za wielbłądem”).

Większość jej pracy filmowej w tej dekadzie przypadła na produkcje europejskie. Po komedii „Zenda” z 1979 roku, która ponownie połączyła ją z Sellersem, aktorka zrezygnowała z występowania w hollywoodzkich filmach, koncentrując się bardziej na swojej twórczości artystycznej. Podkładała głos Yzmie w niemieckiej wersji filmu „Nowe szaty cesarza”.

Sommer występowała również jako piosenkarka, nagrywając i wydając kilka albumów.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Elke Sommer na Wikipedii, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Elka Sommer (Elke Sommer)

Cała filmografia Elka Sommer (Elke Sommer)