Pierre Clémenti (Pierre Clémenti)

Pierre Clémenti (28 września 1942 – 27 grudnia 1999) był francuskim aktorem.

Urodzony w Paryżu Clémenti studiował aktorstwo i rozpoczął swoją karierę na scenach teatralnych. Pierwsze niewielkie role filmowe otrzymał w 1960 roku w filmie Yvesa Allégreta „Chien de pique”, występując u boku Eddiego Constantina. Prawdopodobnie jego najsłynniejsza rola to rola gangstera i kochanka mieszczańskiej prostytutki granej przez Catherine Deneuve w „Pięknej w dzień” – klasyku Luisa Buñuela z 1967 roku, w którego innym filmie, „Droga Mleczna”, wcielił się w postać Diabła. Wystąpił w kilku wysoko cenionych filmach tamtego okresu, współpracując z wieloma z najbardziej znanych europejskich reżyserów, w tym z Luchino Viscontim („Leopard”), Pier Paolo Pasolinim („Świnia”) oraz Bernardo Bertoluccim („Konformista” i „Partner”). Inni reżyserzy, z którymi współpracował, to Liliana Cavani, Glauber Rocha, Miklós Jancsó i Philippe Garrel.

W 1972 roku jego kariera została przerwana po tym, jak został skazany na więzienie za rzekome posiadanie lub zażywanie narkotyków. Z powodu niewystarczających dowodów Clémenti został zwolniony po 17 miesiącach; później napisał książkę o czasie spędzonym w więzieniu. Po wyjściu na wolność zagrał rolę nieustannie optymistycznego marynarza z pancernika Potemkina w skandalizującym filmie Dušana Makavejeva „Słodki film” oraz rolę uwodzicielskiego saksofonisty Pabla w ekranizacji powieści Hermanna Hessego „Wilk stepowy” w reżyserii Freda Hainesa. Przez całą swoją karierę pozostawał aktywny również w teatrze.

Był również zaangażowany w francuski ruch kina podziemnego, reżyserując kilka własnych filmów, w których często występowali inni niezależni twórcy i aktorzy. „Visa de censure no X” było dziełem eksperymentalnym składającym się z dwóch filmów. „New Old” to pełnometrażowa produkcja z 1978 roku, w której pojawiła się Viva. Następnie powstały filmy „La Revolution ce ne'est qu'un debut, continuons le combat”, „In the shadow of the blue rascal” oraz „Sun”. Zmarł na raka wątroby w 1999 roku.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Pierre Clémenti”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.