Tonya Pinkins (Tonya Pinkins) - znana z pracy przy takich projektach: «Enchanted» (2007), «Zaczarowana» (2007), «See No Evil, Hear No Evil» (1989), «Nic nie widziałem, nic nie słyszałem» (1989), «Romance & Cigarettes» (2006),
Tonya Pinkins urodziła się w Chicago w stanie Illinois. Ma czwórkę dzieci. Jej ojciec był policjantem i agentem ubezpieczeniowym, a matka była pracownicą poczty. Ma dwóch braci, Erica Swoope’a i Thomasa Swoope’a, oraz siostrę Tamerę Swoope, z którą nie utrzymuje kontaktu. Od najmłodszych lat interesowała się sztuką. W szkole średniej uczyła się aktorstwa w programie dla młodzieży w Goodman Theatre. W wieku 18 lat krótko uczęszczała na studia, po czym zdecydowała się zamiast tego rozwijać karierę aktorską. Później wróciła na studia, uzyskując licencjat w Columbia College w Chicago, a następnie ukończyła studia podyplomowe na kierunku teatr muzyczny w Carnegie Mellon oraz spędziła rok w California Western School of Law w San Diego.
Pinkins jest prawdopodobnie najbardziej ceniona za swoją pracę na scenie. Zdobyła nagrodę Tony za rolę Sweet Anity w spektaklu „Jelly's Last Jam”. Była nominowana za role w „Play On!” oraz w „Caroline, or Change”, gdzie wcieliła się w postać tytułową. W jej dorobku na Broadwayu znajdują się również takie tytuły jak „Merrily We Roll Along”, „Chronicle of a Death Foretold”, „The Wild Party”, „House of Flowers”, „Radio Golf”, „A Time To Kill” oraz „Holler If Ya Hear Me”.
Pinkins wystąpiła w kilku produkcjach Off-Broadway, w tym w komicznej roli Mopsy, pasterki, w „Zimowej opowieści” wystawionej przez Riverside Shakespeare Company w The Shakespeare Center w 1983 roku.
W 2011 roku Pinkins wystąpiła w światowej premierze sztuki Kirsten Greenidge „Milk Like Sugar” w La Jolla Playhouse, za co w 2012 roku otrzymała nominację do nagrody Craiga Noela w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa w sztuce. Wznowiła swoją rolę w Playwrights Horizons w teatrze Peter Jay Sharp, zdobywając w 2012 roku nagrodę Lucille Lortel dla Wybitnej Aktorki Drugoplanowej w sztuce.
W 2012 roku Pinkins wystąpiła w sztuce Katori Hall „Hurt Village”. Ten surowy dramat o życiu i zmianach w kompleksie mieszkań socjalnych w Memphis miał swoją światową premierę w Off-Broadwayowskim Signature Theatre Company w ramach inaugurującego sezonu teatru. W sztuce wystąpili również Marsha Stephanie Blake, Ron Cephas Jones, Saycon Sengbloh, Lloyd Watts, Charlie Hudson III, Nicholas Christopher, Corey Hawkins oraz Joaquina Kalukango.
W 2014 roku Pinkins pojawiła się w wystawionej ponownie przez New Federal Theatre sztuce Eda Bullinsa „The Fabulous Miss Marie” u boku Roscoe Ormana, w produkcji Broadwayowskiej „Holler If Ya Hear Me” oraz w światowej premierze sztuki Brandena Jacobs-Jenkins „War” w Yale Repertory.
Prowadziła również owocną karierę telewizyjną, występując gościnnie w takich serialach jak „Army Wives”, „24 godziny”, „Prawo i porządek”, „Cosby Show”, „Cold Case”, „Kryminalni” czy „The Guardian”. W połowie lat 80. Pinkins stworzyła rolę Heather Dalton w operze mydlanej CBS „As the World Turns”. W 1991 roku obsadzono ją w roli Livii Frye w serialu „All My Children”. Pinkins opuściła ten serial w 1995 roku, ale powróciła do swojej roli w 2003 roku. Później, od marca 2004 do czerwca 2006 roku, była związana z produkcją stałym kontraktem, po czym przeszła do obsady epizodycznej. W popularnym serialu „24 godziny” wcieliła się w postać Amali Motobo. Wystąpiła w kilku filmach w rolach drugoplanowych, m.in. w „Newlyweeds”, „Home”, „Fading Gigolo” u boku Woody’ego Allena, „Zaklętej”, „Premium”, „Romance & Cigarettes”, „Noah's Arc: Jumping The Broom” oraz „Above the Rim”.