(Edmundo Aray)

Poeta, krytyk, filmowiec i promotor kultury. Należał do grup literackich Sardio (1956–1962) oraz Techo de la Ballena (1963–1968). Twórca czasopisma Rocinante (1969–1978). W 1974 roku założył Komitet Filmowców Ameryki Łacińskiej. Był również członkiem założycielem Fundacji Nowego Kina Ameryki Łacińskiej oraz jej rad nadzorczych i kierowniczych. Pełnił funkcję dyrektora generalnego Międzynarodowej Szkoły Filmu i Telewizji w San Antonio de los Baños na Kubie (2000–2002). Zdobył uznanie jako opowiadacz w konkursach organizowanych przez El Universal (1957) oraz Centralny Uniwersytet Wenezueli (1958). Do jego najważniejszych zbiorów poezji należą: Los invitados en el tiempo (Goście czasu) (1958), Nadie quieres descansar (Nikt nie chce odpoczywać) (1961), Cambio de soles (Zmiana słońc) (1968), Cantata del monte sagrado (Kantata świętej góry) (1983) oraz Laberinto de amor (Labirynt miłości – Antologia poetycka 1991–2006). Jako filmowiec otrzymał nagrody za najlepszy film i najlepszy scenariusz przyznane przez Radę Miejską Libertador (1994) oraz Nagrodę Narodową (1991).