Jean Ferrat (Jean Ferrat)

Jean Ferrat (Jean Ferrat) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Vivre Sa Vie» (1962), «Żyć własnym życiem» (1962), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Jean Ferrat (urodzony jako Jean Tenenbaum; 26 grudnia 1930 – 13 marca 2010) był francuskim piosenkarzem, kompozytorem i poetą. Specjalizował się w śpiewanej poezji, w szczególności w twórczości Louisa Aragona. Sympatyzował z lewicą, co znalazło odzwierciedlenie w kilku jego utworach.

Ferrat urodził się w Vaucresson w departamencie Hauts-de-Seine jako najmłodszy z czworga dzieci z ubogiej rodziny, która w 1935 roku przeprowadziła się do Wersalu, gdzie uczył się w Collège Jules Ferry. Jego ojciec, urodzony w Rosji (naturalizowany w 1928 roku), został zmuszony do noszenia żółtej gwiazdy, a w 1942 roku deportowany do Auschwitz, gdzie zmarł.

Na początku lat 50. rozpoczął karierę w paryskich kabaretach. Później unikał trzymania się jednego stylu muzycznego, pozostając wiernym sobie, swoim przyjaciołom i publiczności. W 1956 roku skomponował muzykę do wiersza Louisa Aragona „Les yeux d'Elsa” („Oczy Elsy”), który bardzo cenił. Wykonanie tego utworu przez popularnego artystę André Claveau przyniosło Ferratowi pierwsze uznanie jako autorowi piosenek.

Jego pierwszy singiel 45 RPM został wydany w 1958 roku, lecz nie odniósł sukcesu. Dopiero w 1959 roku, dzięki wydawcy Gérardowi Meys, który stał się jego bliskim przyjacielem i współpracownikiem, jego kariera zaczęła rozkwitać. Podpisał kontrakt z wytwórnią Decca i w 1960 roku, pod kierownictwem muzycznym Meysa, wydał swój drugi singiel „Ma Môme”.

W 1961 roku Ferrat poślubił Christine Sèvres, piosenkarkę, która wykonywała niektóre z jego utworów. Zmarła ona w 1981 roku w wieku 50 lat. W tym czasie poznał Alaina Goraguera, który został aranżerem jego piosenek. W tym samym roku ukazał się jego debiutancki album „Deux Enfants du Soleil”. Ferrat pisał również utwory dla Zizi Jeanmaire i wyruszył w trasę koncertową, występując wspólnie z nią w Alhambrze przez sześć miesięcy.

Utwór „Nuit et Brouillard” („Noc i mgła”), wydany w 1963 roku, został nagrodzony Grand Prix du Disque przez Académie Charles Cros i udowodnił, że piosenką można opisać każdy temat. Ferrat ponownie koncertował w 1965 roku, jednak w 1973 roku zaprzestał występów scenicznych.

W 1990 roku otrzymał nagrodę od Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (SACEM), francuskiego stowarzyszenia autorów, kompozytorów i wydawców muzycznych.

Ferrat zmarł w Aubenas w departamencie Ardèche w wieku 79 lat po długiej chorobie. Mieszkał w Antraigues-sur-Volane, małej wiosce w Ardèche, liczącej niespełna 700 mieszkańców.

W 2013 roku piosenka Ferrata „Nuit et Brouillard” pojawiła się na liście BBC 20 utworów, które zmieniły świat.

W 2015 roku wytwórnia Columbia Records wydała album trybutarski, na którym różni artyści zinterpretowali utwory Jeana Ferrata. 15-utworowa płyta zatytułowana „Hommage à Jean Ferrat: Des airs de liberté” zawierała wykonania takich artystów jak Marc Lavoine, Cali, Dionysos, Julien Doré, Patrick Bruel, Catherine Deneuve, Benjamin Biolay, Raphaël, Patrick Fiori, Grégoire, Sanseverino, Hubert-Félix Thiéfaine, Zebda, Natasha St Pier, Patricia Petibon i Marc Lavoine, a także utwór „Ma France” w wykonaniu samego Jeana Ferrata. Album pojawił się na listach przebojów we Francji, Belgii i Szwajcarii.

Najważniejsze dzieła Jean Ferrat (Jean Ferrat)

Cała filmografia Jean Ferrat (Jean Ferrat)