Wesley Thompson (Wesley Thompson)

Wesley Thompson (ur. 2 października 1956 r.) wystąpił w roli medyka armii w 11. sezonie serialu M*A*S*H w odcinku zatytułowanym „As Time Goes By”. Do innych gościnnych występów Wesleya w serialach telewizyjnych należą „The White Shadow”, „The Larry Sanders Show”, „Boston Legal” oraz „Seinfeld”. Posiada stopnie naukowe z zakresu sztuki teatralnej uzyskane na San Francisco State University oraz UCLA.

Urodzony w Chicago (stan Illinois) i wychowany w Pasadenie (stan Kalifornia), Wesley rozpoczął swoją karierę na scenie. W czasie studiów został wybrany najlepszym aktorem za główną rolę w pierwszej sztuce płodnego dramaturga i reżysera George'a C. Wolfe'a pt. „Up For Grabs”. Występował w całej południowej części stanu w takich rolach jak Honey w „A Member of the Wedding” (z Virginią Capers), skazany przestępca Ice w więziennym dramacie Miguela Pinero „Short Eyes” oraz w trzech długo wystawianych produkcjach w Odyssey Theater w zachodnim Los Angeles: jako Filtch w „Skąpym” Moliera z George'em Murdockiem, żołnierz McGlade w dramacie o Wietnamie „The Bridgehead” w reżyserii Stephena Tobolowsky'ego oraz jako dowcipny miotacz pomocniczy Duke w hitowej komedii baseballowej „Bullpen”, która po początkowej serii została przeniesiona do Hasty Pudding Theater na Uniwersytecie Harvarda w Bostonie. Od tego czasu wystąpił w dziesiątkach sztuk w różnych miejscach, jednak żadna nie była tak satysfakcjonująca jak rola drugoplanowa sympatycznego lichwiarza Jumbo w komedii romantycznej „Panache” z 2000 roku. Premiera odbyła się w Pasadena Playhouse, ale w ciągu dwóch miesięcy spektakl szybko przeniesiono do teatru off-Broadway, Players Theater w Greenwich Village, gdzie „The New York Times” określił obecność Wesleya na scenie jako „elektryzującą”.

Był stałym członkiem obsady dwóch programów stacji ABC: „He's the Mayor” (1986) oraz „Pursuit of Happiness” (1987). Do jego późniejszych występów należą „Przyjaciele” (1994), „Providence” (1999), „Just Shoot Me!” (1997), „Malcolm w drodze do nikąd” (2000) oraz role powracające w „Ostrym dyżurze” (1994) i „Grounded for Life” (2001). Miał szczęście wystąpić w ponad 200 reklamach na przestrzeni lat.

Jego pierwsza próba filmowa odbyła się do niskobudżetowego dramatu stylizowanego na dokument, w którym aktorzy musieli sprawiać wrażenie prawdziwych ludzi. Reżyser, młody debiutant w pełnometrażowym kinie, zatrudnił go na miejscu. Był to Taylor Hackford („Oficer i dżentelmen”, „Adwokat diabła”). Film „Teenage Father” (1978) zdobył Oscara dla najlepszego krótkometrażowego filmu fabularnego. Później wystąpił w takich filmach jak „Miliony Brewstera” (1985) w reżyserii Waltera Hilla z Richardem Pryorem i Johnem Candy’m, „Gremliny 2” (1990) w reżyserii Joe Dante’go oraz w filmie Ivana Passera „Pretty Hattie's Baby” (1991), gdzie grał u boku Alfre Woodard. Inne role filmowe obejmują inspicjenta w „L.A. Story” (1991) ze Stevem Martinem, nauczyciela Christiny Ricci, pana Curtisa, w filmie „Casper” (1995) w reżyserii Brada Silberlinga i produkcji Stevena Spielberga, szefa Johna Travolty w filmie Desmonda Nakano „White Man's Burden” (1995) z Harrym Belafonte oraz rolę w filmie „Smiling Fish & Goat on Fire” (1999) produkowanym przez Martina Scorsese, który zdobył nagrodę Discovery Award na Festiwalu Filmowym w Toronto w 1999 roku. Ostatnio widziano go z Vivicą A. Fox w filmie „Two Can Play That Game” (2001), napisanym i wyreżyserowanym przez Marka Browna (scenarzystę filmu „Barbershop” z 2002 r.).

(mash wikia)