Kacper
Krótki opis
Kacper to przyjazny młody duch mieszkający w niszczejącej rezydencji Whipstaff wraz z trzema niepokornymi wujkami, których psikusy zniechęciły każdego, kto próbował zamieszkać w tym domu. Gdy chciwy nowy właściciel posiadłości wynajmuje specjalistę od zjawisk paranormalnych, aby pozbyć się duchów, ten przybywa wraz ze swoją nastoletnią córką, Kat. Ojciec z córką wprowadzają się do rezydencji i choć wujkowie utrudniają nowym lokatorom życie, Kacper nawiązuje więź z Kat. Oboje są na swój sposób samotni i mimo że on jest duchem, a ona człowiekiem, ich przyjaźń rozkwita.
Film wyreżyserował Brad Silberling – była to pierwsza z ośmiu pełnometrażowych produkcji, które stworzył do dziś. Scenariusz napisły Sherri Stoner i Deanna Oliver, a producentem był Colin Wilson. W rolach głównych wystąpili Malachi Pearson (głos Kacpra), Christina Ricci jako Kat, Bill Pullman jako dr Harvey oraz Cathy Moriarty i Eric Idle w rolach Carrigan i Dibs. W napisach wymieniono 37 aktorów oraz 142 osoby z ekipy technicznej. Obraz został wydany w maju 1995 roku przez Universal Pictures we współpracy z Amblin Entertainment i The Harvey Entertainment Company. Koszt produkcji wyniósł około 50 milionów dolarów, a wpływy z całego świata wyniosły w przybliżeniu 288 milionów dolarów, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji.
W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 6,2/10 na podstawie około 159 000 głosów, a w TMDB 6,3/10 z około 5 000 głosów. Ocena krytyków wynosi 5,8/10 na podstawie 110 recenzji, co oznacza, że widzowie ocenili go nieco wyżej niż specjaliści.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo reżyserem miał być Alex Proyas.
- Nazwisko Caspera to McFadden. Można je zobaczyć w nagłówku artykułu o jego ojcu, który czyta Cate.
- To drugi film, w którym Christina Ricci zakochuje się w Devonie Sawa (który tutaj gra Caspera w ludzkiej postaci). Ich bohaterowie byli w sobie zakochani w filmie „Teraz i wtedy” (1995).
- Pierwszy w historii kinematografii film fabularny z głównym bohaterem, który jest w całości produktem grafiki komputerowej.
- W scenie z lustrem postać grana przez Billa Pullmana miała się przemienić w Stevena Spielberga. Spielberg, zaangażowany w projekt jako producent, nawet wystąpił w odpowiedniej scenie, ale ostatecznie nie trafiła ona do filmu (zdecydowano, że scena spowolni ogólne tempo i zakłóci rytm filmu). Spielberg był z tego tylko zadowolony, ponieważ zawsze uważał się za okropnego aktora.
- Podczas kręcenia Bill Pullman i Christina Ricci musieli rozmawiać z piłeczkami tenisowymi, które odgrywały rolę duchów, a komputerowe duchy dodano do kadru później.
- W scenie, w której Casper wyciąga Cat, w którą wciela się Christina Ricci, przez okno, aby udać się na latarnię morską, do ręki aktorki była przywiązana żyłka, dzięki czemu wydawało się, że ciągnie ją duch.
- Najpierw animowano scenę ze śniadaniem, dlatego właśnie Casper i reszta duchów wyglądają „bardziej materialnie” niż w pozostałej części filmu. Naleśniki, które podawał Casper, były w pełni animowane.
- Początkowo reżyserem filmu miał być Alex Proyas. Chciał, aby posiadłość, w której trafiają Harvey (ojciec z córką), wyglądała jakoś niezwykle. Scenograf Ivo Leslie Dilly od razu stwierdził, że nawiedzona posiadłość nie powinna wyglądać jak typowy budynek wiktoriański i zaproponował coś w stylu Antonio Gaudiego (wybitnego przedstawiciela katalońskiego modernizmu). W rezultacie posiadłość w filmie przypomina kompleks mieszkaniowy Casa Batlló w Barcelonie, który Gaudí przebudował w latach 1904-1906.
- Po zakończeniu prac nad filmem zaproponowano nakręcenie sequela, a Simon Wells napisał nawet jego scenariusz, ale od tego pomysłu trzeba było zrezygnować, ponieważ Bill Pullman i Christina Ricci byli zajęci innymi projektami, a dodatkowo Ricci nie chciała już grać w filmach dla dzieci. Zdecydowano skupić się na serialu animowanym o Casperze i na animowanym spin-offie dla Fox Kids.
- Wczesne modele komputerowe Caspera bardziej przypominały jego oryginalny wygląd z komiksów, ale były jakoś bez życia i nieatrakcyjne, szczególnie z powodu owalnych oczu z niebieskimi kręgami wokół nich. Steven Spielberg (który był producentem tego projektu) postanowił zmienić wygląd Caspera i nadać mu oczy, które wzbudzałyby sympatię u widzów (podobne do oczu kosmity z jego filmu o tym samym tytule z 1982 roku).
- Bardzo trudno okazało się dobrać Casperowi odpowiedni głos. Reżyser Brad Silberling przesłuchał setki dzieci. Ostatecznie wybrał Malachi Pearsona, który wcześniej nie miał nic wspólnego z kinematografią.
- Christine Ricci w momencie rozpoczęcia zdjęć miała 15 lat i wcześniej ani razu nie widziała bajek o Casperze. Musiała okresowo przypominać reżyserowi Bradowi Silberlingowi, że urodziła się w 1980 roku, ponieważ Silberling stale wracał do rozmów o latach 50-tych.
- W 33. minucie filmu doktor Harvey walczy ze Stretchem, który bije się za pomocą kija do golfa. Podczas wchodzenia po schodach przez kilka sekund Stretch używa złożonego parasola, ale po zmianie ujęcia znowu ma w rękach kij do golfa.
- W 63. minucie filmu Kat siada w fotelu i na nim zjeżdża do podziemnego laboratorium ojca Caspera, gdzie fotel pozostaje później. W 65. minucie, śladami Kat, na innym fotelu jadą Dibs i Carrigan, jednak nie wiadomo, skąd mogli wziąć fotel, ponieważ w bibliotece wyraźnie widać było, że stoi tam tylko jeden fotel.
- W 86. minucie filmu duch matki Kat spotyka Caspera i mówi, że ma 12 lat. To błąd, ponieważ w 61. minucie filmu Kat znajduje na strychu starą gazetę, w której wskazano, że dziecko McFaddena (ludzkie nazwisko Caspera) zmarło na zapalenie płuc w wieku 11 lat.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
