Ruth Bader Ginsburg (Ruth Bader Ginsburg)

Ruth Bader Ginsburg (Ruth Bader Ginsburg) - znana z pracy przy takich projektach: «Fahrenheit 9/11» (2004), «Fahrenheit 9.11» (2004), «Capitalism: A Love Story» (2009), «Kapitalizm, moja miłość» (2009), «On the Basis of Sex» (2018),

Ruth Bader Ginsburg (urodzona jako Joan Ruth Bader; 15 marca 1933 – 18 września 2020) była sędzią Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych od 1993 roku aż do swojej śmierci we wrześniu 2020 roku. Została nominowana przez prezydenta Billa Clintona w miejsce odchodzącego w stan spoczynku sędziego Byrona White'a i w tamtym czasie była powszechnie postrzegana jako umiarkowana osoba dążąca do konsensusu. Z czasem, w miarę jak Sąd przesuwał się w prawą stronę, stała się częścią jego liberalnego skrzydła. Ginsburg była pierwszą żydowską kobietą i drugą kobietą w historii zasiadającą w Sądzie Najwyższym, po Sandrze Day O'Connor. Ginsburg urodziła się i wychowała w Brooklynie w Nowym Jorku. Jej starsza siostra zmarła, gdy była niemowlęciem, a matka zmarła krótko przed ukończeniem przez nią szkoły średniej. Stopień licencjata uzyskała na Uniwersytecie Cornella i wyszła za mąż za Martina D. Ginsburga, zostając matką przed rozpoczęciem studiów prawniczych na Harvardzie, gdzie była jedną z niewielu kobiet w swoim roku. Ginsburg przeniosła się na Columbia Law School, którą ukończyła jako najlepsza studentka (ex aequo). Na początku lat 60. współpracowała z projektem procedury międzynarodowej na Columbia Law School, nauczyła się języka szwedzkiego i współautorsko napisała książkę ze szwedzkim prawnikiem Andersem Bruzeliusem; jej praca w Szwecji wywarła głęboki wpływ na jej myślenie o równości płci. Następnie została profesorem na Rutgers Law School oraz Columbia Law School, wykładając procedurę cywilną jako jedna z nielicznych kobiet w swojej dziedzinie.

Ginsburg spędziła znaczną część swojej kariery prawniczej jako rzeczniczka równości płci i praw kobiet, wygrywając wiele spraw przed Sądem Najwyższym. Działała jako wolontariuszka-prawniczka w Amerykańskiej Unii Wolności Obywatelskich (ACLU), będąc w latach 70. członkiem jej zarządu oraz jednym z głównych radców prawnych. W 1980 roku prezydent Jimmy Carter mianował ją sędzią Sądu Apelacyjnego dla Dystryktu Kolumbii, gdzie służyła do czasu nominacji do Sądu Najwyższego w 1993 roku. Między odejściem O'Connor w 2006 roku a mianowaniem Sonii Sotomayor w 2009 roku była jedyną kobietą w składzie Sądu Najwyższego. W tym czasie Ginsburg stała się bardziej stanowcza w swoich zdaniach odrębnych, szczególnie w sprawie Ledbetter przeciwko Goodyear Tire & Rubber Co. (2007). Uznaje się, że jej zdanie odrębne zainspirowało ustawę Lilly Ledbetter Fair Pay Act, którą prezydent Barack Obama podpisał w 2009 roku, ułatwiając pracownikom wygrywanie spraw o dyskryminację płacową.

Ginsburg zyskała rozgłos w amerykańskiej kulturze popularnej dzięki swoim pełnym pasji zdaniom odrębnym w licznych sprawach, które były powszechnie postrzegane jako odzwierciedlenie paradygmatycznie liberalnych poglądów na prawo. Określano ją mianem „The Notorious R.B.G.”, przydomek ten zaakceptowała z czasem. Ginsburg zmarła w swoim domu w Waszyngtonie 18 września 2020 roku w wieku 87 lat z powodu powikłań przerzutowego raka trzustki. Ze względu na bliskość jej śmierci względem wyborów w 2020 roku oraz życzenie Ginsburg, aby jej następca nie został wybrany „aż do zaprzysiężenia nowego prezydenta”, decyzja prezydenta Trumpa o nominowaniu oraz zatwierdzenie Amy Coney Barrett przez niemal wszystkich republikańskich senatorów okazało się kontrowersyjne – szczególnie w kontekście wcześniejszej odmowy republikańskiej większości w Senacie przeprowadzenia przesłuchania lub głosowania nad kandydaturą Merricka Garlanda na początku 2016 roku za prezydentury Baracka Obamy, po śmierci Antonina Scalii.

Najważniejsze dzieła Ruth Bader Ginsburg (Ruth Bader Ginsburg)

Cała filmografia Ruth Bader Ginsburg (Ruth Bader Ginsburg)