Tony Blair (Tony Blair) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Fahrenheit 9/11» (2004), «Fahrenheit 9.11» (2004), «Iris» (2001), «Iris» (2001), «The New Watchdogs» (2012),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Anthony Charles Lynton Blair (ur. 6 maja 1953 r.) to były brytyjski polityk Partii Pracy, który sprawował urząd premiera Zjednoczonego Królestwa od 2 maja 1997 r. do 27 czerwca 2007 r. W latach 1983–2007 był posłem do Parlamentu (MP) z okręgu Sedgefield, a w latach 1994–2007 liderem Partii Pracy. Ze wszystkich tych funkcji ustąpił w czerwcu 2007 roku.
Tony Blair został wybrany liderem Partii Pracy w wyborach kierownictwa w lipcu 1994 roku, po nagłej śmierci swojego poprzednika, Johna Smitha. Pod jego przewodnictwem partia przyjęła termin „Nowa Partia Pracy” (New Labour) i odeszła od tradycyjnych lewicowych pozycji w stronę centrum. W konsekwencji Blair poprowadził Partię Pracy do miażdżącego zwycięstwa w wyborach generalnych w 1997 roku. W wieku 43 lat został najmłodszym premierem od czasów lorda Liverpoola z 1812 roku. W pierwszych latach rządów Nowej Partii Pracy gabinet Blaira zrealizował szereg obietnic z programu wyborczego z 1997 roku, wprowadzając płacę minimalną, ustawę o prawach człowieka (Human Rights Act) oraz ustawę o wolności dostępu do informacji (Freedom of Information Act), a także przeprowadzając dewolucję, co doprowadziło do utworzenia Parlamentu Szkockiego, Zgromadzenia Narodowego Walii oraz Zgromadzenia Irlandii Północnej.
Rola Blaira jako premiera była szczególnie widoczna w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym w Irlandii Północnej, gdzie brał udział w wypracowaniu Porozumienia Wielkopiątkowego z 1998 roku. Od początku wojny z terroryzmem w 2001 roku Blair silnie wspierał politykę zagraniczną prezydenta USA George'a W. Busha, w szczególności uczestnicząc w inwazji na Afganistan w 2001 roku i inwazji na Irak w 2003 roku. Blair jest najdłużej urzędującym premierem z Partii Pracy, jedyną osobą, która poprowadziła tę partię do trzech zwycięstw w kolejnych wyborach generalnych, oraz jedynym premierem z Partii Pracy, który sprawował urząd przez kilka kadencji, z których więcej niż jedna trwała co najmniej cztery lata.
24 czerwca 2007 roku zastąpił go na stanowisku lidera Partii Pracy, a 27 czerwca 2007 roku na stanowisku premiera Gordon Brown. W dniu rezygnacji z funkcji premiera został mianowany oficjalnym wysłannikiem Kwartetu ds. Bliskiego Wschodu. W maju 2008 roku Blair powołał fundację Tony Blair Faith Foundation. Następnie w lipcu 2009 roku uruchomiono Inicjatywę Wiary i Globalizacji (Faith and Globalisation Initiative) we współpracy z Uniwersytetem Yale w USA, Uniwersytetem Durham w Wielkiej Brytanii i Narodowym Uniwersytetem Singapuru w Azji, aby w partnerstwie z Fundacją oferować studia podyplomowe.
Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii pt. Tony Blair, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.