(Carolina Astudillo Muñoz)

(Carolina Astudillo Muñoz) - , Writer, Director, Editor znana z pracy przy takich projektach: «Postcard (Or, from afar, you are a mirage)» (2024), «Postal (O, desde la distancia eres un espejismo)» (2024),

Carolina Astudillo Muñoz (Santiago de Chile) jest dokumentalistką, badaczką i nauczycielką. Ukończyła studia z zakresu Komunikacji Społecznej na Universidad de Santiago de Chile. Posiada dyplom podyplomowy z Filmoznawstwa Universidad Católica de Chile oraz tytuł magistra z zakresu Dokumentalnej Twórczości Filmowej Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie. W swojej pracy koncentruje się na badaniach historycznych, tworzeniu i pisaniu dokumentów, a kobiety i pamięć historyczna stanowią jej główny temat.

Jej filmy dokumentalne „De monstruos y faldas” (O Potworach i Spódnicach – 2008), „Lo indecible” (Niewypowiedziane – 2012), „El deseo de la Civilización: Notas para El gran vuelo” (Pragnienie Cywilizacji: Notatki do Wielkiego Lotu – 2014) i „Un paseo por New York Harbor” (Rejs po Porcie Nowojorskim – 2019) były nagradzane i prezentowane na festiwalach takich jak Mar del Plata, Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych w Jihlavie, Festival de Málaga Cine Español oraz Biarritz Amérique Latine.

Jej pierwszy pełnometrażowy film, „The Great Flight” (Wielki Lot – 2014) był wyświetlany na różnych festiwalach, wystawach i uniwersytetach. Otrzymała nagrodę Biznaga de Plata za Najlepszy Film Dokumentalny na Festiwalu w Maladze (2015); nagrodę Feroz Puerta Oscura za Najlepszy Film Dokumentalny od Asociación de Informadores Cinematográficos de España (AICE); nagrodę za Najlepszy Film Krótkometrażowy Dokumentalny na Alcances; nagrodę za Najlepszy Film Dokumentalny na Som Cinema. Za tę pracę reżyserka otrzymała nagrodę Najlepszego Filmowca przyznawaną przez Asociación de Mujeres Cineastas y de Medios (CIMA) oraz nagrodę za Najlepszy Montaż na Sole Luna Doc Film Festival.

Jej drugi pełnometrażowy film, „Ainhoa, that’s not me” (Ainhoa, to nie ja – 2018) po raz drugi zdobył nagrodę Biznaga de Plata za Najlepszy Film Dokumentalny na Festiwalu w Maladze, Grand Prix na Escales Documentaires (2018); nagrodę za Najlepszą Dźwiękowość oraz Nagrodę Specjalną Jury na DocumentaMadrid (2018).

Została zaproszona do prezentacji swoich filmów na Université Paris-Sorbonne, Université de Franche-Comté, Université de Bourgogne, Aix-Marseille Université, Universitat Rovira i Virgili, Universidad de Salamanca (CEISAL), Universidad del País Vasco (TyF) oraz Universidad Diego Portales w Chile.

Brała udział w działalności akademickiej i prowadziła kursy, warsztaty mistrzowskie i seminaria (z Teorii Filmu Dokumentalnego i Materiału Archiwalnego) na różnych uniwersytetach i szkołach filmowych, takich jak Universidad de Santiago (Chile), Universidad Pontificia Bolivariana (Kolumbia), Universidad Chileno-Británica de Cultura (Chile), Szkoły Filmowe ECIB, La Casa del Cine i LENS (Hiszpania) i inne.

Łączy pracę filmową z tworzeniem filmów wideo dla Europejskiego Obserwatorium Pamięci (EUROM) oraz dla Associació per la Cultura i la Memòria de Catalunya (ACME).

Od 2016 roku jest członkinią Hiszpańskiej Akademii Sztuki i Filmów (AACCE).

Najważniejsze dzieła (Carolina Astudillo Muñoz)

Cała filmografia (Carolina Astudillo Muñoz)