Postal (O, desde la distancia eres un espejismo)

Palmy na odwrocie to iluzja; jak i różowy piasek. Ten wers, zaczerpnięty z wiersza Margaret Atwood, rozświetla ścieżkę wytyczoną w „Pocztówce”. Z upływem lat krajobrazy się przemieniają, nabierają nowych znaczeń i zachowują radości, których nigdy już nie odzyskamy. Morze i plaża, niegdyś sceny szczęśliwych lat, romansów i spotkań, zamienią się w obozy koncentracyjne lub ośrodki zatrzymania i tortur. Dzieje się to w różnych czasach i miejscach. W tym tekście wyruszam w podróż przez niektóre ze swoich dzieł, które badają relację między świadectwem, przestrzenią i czasem, wchodząc w dialog z pięknym filmem w reżyserii Alejandro Segovii z 1972 roku.