Rubens de Falco (Rubens de Falco)

Rubens de Falco (19 października 1931 – 22 lutego 2008) był wybitnym brazylijskim aktorem, cenionym za swoją charyzmę oraz niezapomniane kreacje antagonistów. Swoją artystyczną drogę rozpoczął w teatrze, przyłączając się w 1955 roku do działającej w São Paulo grupy Os Jograis, wraz z Ruyem Afonso, Ítalo Rossim i Felipe Wagnerem. Debiut filmowy zaliczył wcześniej, w 1952 roku, grając niewielką rolę w filmie „Apassionata” produkcji legendarnego studia Vera Cruz.

De Falco stał się szeroko rozpoznawalny dzięki występom w brazylijskich telenowelach, szczególnie w rolach czarnych charakterów. Jego najbardziej ikoniczną kreacją była postać Leôncio Almeidy w „Niewolnicy Isaurze” (1976) – rola, która zdefiniowała jego karierę i stała się punktem odniesienia w kulturze. Powrócił do powiązanej postaci w remaku z 2004 roku, wcielając się w postać Comendadora Almeidy, ojca Leôncio.

Wśród jego licznych ról telewizyjnych znajdują się m.in. występy w serialach „Gabriela” (1975), „O Grito” (1975), „Dona Xepa” (1977), „Sinhá Moça” (1986) oraz „Os Imigrantes” (1981). Znany z niebieskich oczu, charakterystycznych trójkątnych wąsów i gładkiego barytonu, Rubens de Falco wnosił elegancję i intensywność do każdej swojej roli.

W 2006 roku udar pozbawił go możliwości mówienia i aktorstwa, a ostatnie lata życia spędził pod opieką specjalistyczną. Mimo to jego dziedzictwo jako jednego z największych aktorów Brazylii pozostaje niezmiennie żywe.