Emma Dunn (Emma Dunn)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Emma Dunn (26 lutego 1875 – 14 grudnia 1966) była angielską charakterystyczną aktorką teatralną i filmową.

Emma Dunn zadebiutowała na scenie jako nastolatka; przez kilka lat występowała w teatrach Londynu, a później stała się uznaną aktorką Broadwayu. Wystąpiła w pierwszej amerykańskiej produkcji „Peer Gynta” Ibsena (1906), w której w rolę Peera wcielił się Richard Mansfield. Zagrała matkę Peera, Ase, mimo że w rzeczywistości była o 20 lat młodsza od Mansfielda. Wystąpiła w trzech produkcjach impresaria teatralnego Davida Belasco: „The Warrens of Virginia” (1907), „The Easiest Way” (2009) oraz „The Governor's Lady” (1912). W „The Easiest Way” Dunn wcieliła się w postać Annie, czarnoskórej kobiety, występując w tzw. blackface. W 1913 roku Dunn pojawiła się w wodewilu.

Dunn zagrała w swoim pierwszym filmie w 1914 roku – była to niema ekranizacja jej sukcesu teatralnego z 1910 roku pt. „Mother”, wyreżyserowana przez Maurice'a Tourneura. Był to pierwszy amerykański film Tourneura. Drugim filmem Dunn była produkcja „Old Lady 31” z 1920 roku, w której powtórzyła rolę z broadwayowskiej sztuki o tym samym tytule z 1916 roku. W 1924 roku wystąpiła w kolejnym niemym filmie pt. „Pied Piper Malone”, a następnie zadebiutowała w kinie dźwiękowym w filmie „Side Street”, gdzie u boku braci Moore – Matta, Owena i Toma – grających jej synów.

Dunn napisała dwie książki na temat dykcji i mowy: „Thought Quality in the Voice” (1933) oraz „You Can Do It” (1947).

Emma Dunn urodziła się 26 lutego 1875 roku w Birkenhead w Anglii, choć czasami podawała rok urodzenia 1883.

4 października 1897 roku w Chicago Dunn poślubiła Harry'ego Beresforda, aktora znanego wówczas zawodowo jako Harry J. Morgan. Rozwiedli się 10 lutego 1909 roku w Nowym Jorku. Przyznano jej wyłączną opiekę nad ich młodą córką, Dorothy. 19 maja 1909 roku Dunn poślubiła Johna W. Stokesa (Johna W. S. Sullivana), aktora, dramaturga i dyrektora teatralnego. Później adoptowali drugą córkę, Helen. Para rozwiodła się w okresie między 1923 rokiem a śmiercią Stokesa w 1931 roku.

Emma Dunn zmarła 14 grudnia 1966 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 91 lat, kilka miesięcy po przebytym zawale serca.