Charlie Hall (Charlie Hall) - , Scenarzysta, Autor historii znany z pracy przy tego typu projektach: «King Kong» (1933), «King Kong» (1933), «Top Hat» (1935), «Panowie w cylindrach» (1935), «Dressed to Kill» (1946),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Charlie Hall (19 sierpnia 1899 – 7 grudnia 1959) był angielskim aktorem filmowym. Jest najbardziej znany jako „mały nemezys” Laurel i Hardy; wystąpił z nimi w niemal 50 filmach, stając się tym samym najczęstszym aktorem drugoplanowym w ich produkcjach.
Hall urodził się w Ward End w Birmingham w hrabstwie Warwickshire i wyuczył się na stolarza, lecz jako nastolatek wstąpił do trupy komików scenicznych Freda Karno. Pod koniec nastoletniości odwiedził siostrę w Nowym Jorku i zdecydował się tam zostać, znajdując zatrudnienie jako pracownik techniczny sceny. Pracując za kulisami, poznał komika Bobby'ego Dunna, z którym zaprzyjaźnił się; Dunn przekonał Halla, aby spróbował ponownie swoich sił w aktorstwie, co ten uczynił. W połowie lat 20. Hall pracował dla Hala Roacha. Stan Laurel, jedna z gwiazd komediowych Roacha, również był wychowankiem trupy Karno.
Jako aktor Hall współpracował z takimi komikami jak Buster Keaton i Charley Chase, lecz zapamiętano go przede wszystkim jako komiczny kontrast dla Laurel i Hardy. Wystąpił w niemal 50 ich filmach – czasem w epizodach, ale często jako złośliwy właściciel kamienicy lub przeciwnik w wielu z ich pamiętnych sekwencji wzajemnego mszczenia się. W przeciwieństwie do typowych antagonistów w filmach Laurel i Hardy, którzy byli zazwyczaj wielcy i krępiści, Charlie Hall (wymieniany w napisach komedii Roacha jako „Charley” Hall) był niskiego wzrostu, mierząc 165 cm. Jego niski wzrost i lekki angielski akcent pozwoliły mu na przekonujące wcielenie się w rolę studenta w filmie Laurel i Hardy „Głupek w Oxfordzie”, mimo że w rzeczywistości miał wówczas 40 lat.
Hall prawie nigdy nie grał głównych ról; wyjątkiem był rok 1941, kiedy studio Monogram Pictures połączyło go w duecie z komikiem charakterystycznym Frankiem Faylenem. Przez lata 40. i 50. Hall nadal grał role epizodyczne i drugoplanowe w krótkich metrażach i pełnometrażowych filmach, okazjonalnie pojawiając się w telewizji, a bardzo krótko wystąpił w ostatnim amerykańskim filmie Charliego Chaplina, „Blask świateł” (1952).
W 1956 roku zagrał małą, lecz istotną rolę w serialu telewizyjnym „Cheyenne” (sezon 1, odcinek 11, „Quicksand”), w którym wystąpili Clint Walker, Dennis Hopper, John Alderson, Wright King i Peggy Webber. Jego ostatnią rolą był występ w 1956 roku w krótkometrażowym filmie z serii o Joe McDoakes pt. „So You Want to Play the Piano”, z George'em O'Hanlonem w roli głównej.
Hall zmarł w North Hollywood w Kalifornii 7 grudnia 1959 roku. Pub sieci J D Wetherspoon w Erdington został nazwany „The Charlie Hall” jako hołd dla aktora.