(Henri Sauguet)

(Henri Sauguet) - , Kompozytor muzyki oryginalnej znany z pracy przy tego typu projektach: «Farrebique, or the Four Seasons» (1947), «Farrebique ou les Quatre Saisons» (1947),

Henri-Pierre Sauguet-Poupard (18 maja 1901 – 22 czerwca 1989) był francuskim kompozytorem.

Urodził się w Bordeaux, a nazwisko panieńskie matki przyjął jako część swojego pseudonimu artystycznego. Jego dorobek obejmuje opery, balety, cztery symfonie (1945, 1949, 1955, 1971), koncerty, muzykę kameralną i chóralną oraz liczne pieśni, a także muzykę filmową. Choć eksperymentował z muzyką konkretną i rozszerzoną tonalnością, pozostawał przeciwnikiem konkretnych systemów, a jego muzyka ewoluowała niewielko: rozwijał idee tonalne lub modalne w łagodnych liniach, tworząc sztukę klarowności, prostoty i powściągliwości.

Sauguet zaczął uczyć się gry na pianinie w domu w wieku pięciu lat. Później naukę pobierał u organisty kościoła Sainte-Eulalie w Bordeaux. Po mobilizacji ojca w 1914 roku musiał zacząć zarabiać na życie w bardzo młodym wieku. Zatrudniony w latach 1919–1920 w prefekturze w Montauban, zaprzyjaźnił się z Josephem Canteloube'em, byłym uczniem Vincenta d'Indy. Wspólnie zbierali i harmonizowali tradycyjne pieśni pod tytułem *Chants d'Auvergne* (Pieśni Owernii). W tym okresie kontynuował edukację muzyczną u lokalnych organistów i sam pełnił funkcję organisty w małym kościele św. Wincentego we Floirac, tuż pod miastem (1916–22). Muzyka sakralna, a zwłaszcza aranżacje organowe, wpływały na niego do końca życia. Przykładem mogą być utwory, które napisał później na organy i różne składy instrumentów: *Oraisons* z czterema saksofonami (1976), *Ne moriatur in aeternum* z trąbką (1979) oraz *Sonata kościelna* z kwintetem smyczkowym (1985).

Kiedy Henri Collet nazwał grupę kompozytorów z Paryża mianem *Les Six* (Szóstka), Sauguet zaczął korespondować z jednym z jej członków, Dariusem Milhaudem. Zaczął również określać siebie oraz dwóch przyjaciół z Bordeaux, Louisa Emié i Jean-Marcela Lizotte'a (kolejnego kompozytora oraz poetę-muzyka), mianem *Les Trois* (Trójka). Ich pierwszy koncert odbył się 12 grudnia 1920 roku. W programie znalazły się utwory „Szóstki” (Georges Auric, Louis Durey, Arthur Honegger, Germaine Tailleferre, Darius Milhaud i Francis Poulenc) wraz z prezentacją „Erik Satie i młoda muzyka francuska”. Wśród kompozycji trzech lokalnych przedstawicieli „młodej muzyki francuskiej” znalazły się *Danse nègre* na cztery ręce oraz *Pastorale pour piano* autorstwa Saugueta.

Korespondencja Saugueta z Milhaudem sprawiła, że kompozytor poprosił o zapoznanie się z niektórymi z jego dzieł. Napisał suitę fortepianową zatytułowaną *Trois Françaises* (Trzy Francuzki), która tak zaimponowała Milhaudowi, że zachęcił on młodego człowieka do przeprowadzki do Paryża. Po przybyciu w październiku 1921 roku znalazł zatrudnienie jako sekretarz w Muzeum Guimet. Przez około sześć lat studiował kompozycję u Charles'a Koechlina, któremu przypisuje pomoc w zrozumieniu muzyki w jej własnym kontekście i odnalezieniu własnego głosu. ...

Najważniejsze dzieła (Henri Sauguet)

Cała filmografia (Henri Sauguet)