Farrebique ou les Quatre Saisons

„Farrebique”, pierwszy pełnometrażowy obraz francuskiego dokumentalisty Georgesa Rouqiera, jest powszechnie uważany za jego najlepszy film. Rouqier skupia się na jednej francuskiej rodzinie rolniczej, towarzysząc jej przez cztery pory roku. Podobnie jak w dziełach Roberta Flaherty’ego, bohaterowie i otaczająca ich ziemia stanowią jedność, a Rouqier nie przegapia żadnej okazji, by zestawić ich życie z odwiecznymi cyklami natury. Finałowe, symboliczne obrazy wiosny, uzyskane dzięki technice poklatkowej, są niemal nieznośnie piękne. Mimo zdobycia kilku nagród festiwalowych, „Farrebique” nie przyniósł natychmiastowego przypływu funduszy na kolejne filmy Rouqiera (był to powszechny problem w borykającym się z trudnościami finansowymi francuskim przemyśle filmowym lat 40.). Być może w efekcie tego Rouqier nakręcił swój sequel, „Biquefarre” (zdjęty w tym samym regionie, z udziałem części tych samych „aktorów”), dopiero w 1983 roku.