Stanley Clements (Stanley Clements)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Stanley Clements (16 lipca 1926 – 16 października 1981) był amerykańskim aktorem i komikiem.

Stanley Clements urodził się jako Stanisław Klimowicz na Long Island w Nowym Jorku. Młody Stan zdał sobie sprawę, że chce związać swoją karierę z show-biznesem jeszcze w szkole podstawowej, a po ukończeniu studiów przez dwa lata występował w teatrach wodewilowych. Następnie dołączył do objazdowej grupy programu „Major Bowes Amateur Hour”. W 1941 roku podpisał kontrakt z wytwórnią 20th Century Fox, dla której zagrał w kilku filmach klasy B.

Po krótkim epizodzie w serii „East Side Kids” ponownie zaczął działać na własną rękę, tym razem otrzymując role w bardziej prestiżowych produkcjach. Wystąpił w hicie z Bing Crosby pt. „Idę w swoją stronę” (Going My Way) i odniósł wielki sukces w roli dżokeja w filmie z Alanem Laddem pt. „Salty O'Rourke”. Jego karierę przerwała służba wojskowa podczas II wojny światowej, a po powrocie zaczął pojawiać się w filmach o niższym budżecie, w tym w „Johnny Holiday” (gdzie wbrew swojemu wizerunkowi zagrał psychopatę). Zagrał główną rolę w serii filmów akcji i detektywistycznych w Allied Artists dla producenta Bena Schwalba i reżysera Edwarda Berndsa.

Schwalb wkrótce został producentem etatowym serii „The Bowery Boys” i gdy w 1956 roku potrzebował zastępstwa dla Leo Gorceya, poprosił o pomoc Clementsa. Clements z łatwością odnalazł się w roli pomocnika Huntza Halla, zaczynając od filmu „Fighting Trouble”, i wystąpił w siedmiu ostatnich komediach z serii „The Bowery Boys”.

Seria zakończyła się ostatecznie w 1958 roku, a Clements kontynuował stabilną karierę w rolach drugoplanowych w filmach i telewizji aż do śmierci z powodu rozedmy w 1981 roku. Jednym z jego ostatnich zleceń był występ w ogólnokrajowej reklamie chipsów Pringles.

Stanley Clements zmarł na rozedmę w Pasadenie w Kalifornii i został pochowany na Narodowym Cmentarzu Riverside w Riverside w Kalifornii.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Stanley Clements”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.