Krystof Bourseiller (Christophe Bourseiller) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Pardon Mon Affaire» (1976), «Jak zrobić słonia w trąbę» (1976), «2 or 3 Things I Know About Her» (1967), «2 ou 3 choses que je sais d'elle» (1967), «War of the Buttons» (1962),
Christophe Gintzburger (ur. 27 września 1957), znany jako Christophe Bourseiller, jest francuskim aktorem, pisarzem, wolnomularzem i dziennikarzem. Rozpoczął karierę jako aktor dziecięcy i zadebiutował w filmie Yvesa Roberta „Wojna guzików” z 1962 roku. Występował na scenie kilkakrotnie pod koniec lat 70. i na początku lat 80., a także w 2005 i 2006 roku.
Urodził się jako Christophe Gintzburger. Jego ojciec, André Gintzburger, znany jako Kinsbourg (1923–2013), był dramatopisarzem i producentem teatralnym. Jego matka, Chantal Darget (z domu Marie Chantal Chauvet; 1934–1988), była aktorką i córką dziennikarza Claude’a Darget. Matka później wyszła za mąż za reżysera Antoine’a Bourseillera (nazwisko, które Christophe przyjął jako pseudonim sceniczny) i mieli córkę, rejoneadorę Marie Sarę.
Od czwartego roku życia występuje w kinie w „Wojnie guzików” Yvesa Roberta. Następnie grał pod kierownictwem Jean-Luca Godarda, Claude’a Leloucha, Jacques’a Demy’ego i Pierre’a Joliveta. Można go znaleźć w obsadzie około trzydziestu filmów, około dwudziestu telefilmów oraz na plakatach kilku sztuk teatralnych.
Jednocześnie prowadzi karierę jako pisarz, dziennikarz, pracownik radia i telewizji. Opublikował trzydzieści książek na tak różnorodne tematy jak: ruchy mniejszościowe, ekstremizm polityczny, kontrkultura, muzyka industrialna i nowa fala lat 80.
Pochodząc ze środowisk skrajnej lewicy, w 1996 roku poświęcił pracę francuskim maoistom zatytułowaną „Maoiści: Szalona historia francuskich Czerwonych Gwardii”.
W radiu zaczął w 1981 roku tworzyć wolne radio Frequency arts and shows. W France Musique współtworzył cotygodniowy program, uruchomiony w 2005 roku i poświęcony muzyce awangardowej: Electromania, oraz prowadził poranne pasmo przez dwa sezony, od 2011 do 2013 roku. W telewizji, po prowadzeniu kilku programów od 1984 roku, został doradcą redakcyjnym programu „Ce soir (ou jamais!)” do lipca 2011 roku. Brał również udział w historycznym programie „L'Ombre d'un Doubt” na FR3 w środy o drugiej, prowadzonym przez prezentera Francka Ferranda.
W 2001 roku opublikował recenzję studiów nad Międzynarodową Sytuacjonistyczną, Éditions Denoël, „Archives and Situationist Documents”, z których ukazało się pięć numerów do 2005 roku. W 2009 roku stał za „Kim jesteś?” wydawnictwa Bourin Éditeur.
Od 2003 roku wykłada w Institut d'Etudes Politiques w Paryżu i w Sciences Po Lille. Przygotowuje również pracę doktorską na Université Paris-1 Panthéon-Sorbonne na temat francuskich ruchów kolaboracyjnych od czerwca 1944 do grudnia 1950 roku pod kierunkiem Pascala Ory’ego.
Od dzieciństwa Christophe Bourseiller kolekcjonuje ulotki i dokumenty propagandowe. Przekazał tysiące z nich Instytutowi Historii Społecznej w Amsterdamie. Kolekcjonuje również, między innymi, rzadkie czasopisma i gazety.
W 2014 roku wziął udział w drugiej serii programu „Les Pieds dans le plat” na Europe 1 jako felietonista. Od 7 września 2014 roku produkuje również w Musique Musique program „Musicus Politicus”, który porusza kwestie związków między muzyką a polityką. Jest również felietonistą w „La Bande originale” na France Inter.
Źródło: Artykuł „Christophe Bourseiller” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.