(Karen X. Gaylord)

Urodziła się jako Karen Xandra Gaylord 4 stycznia 1921 roku w Minneapolis, Minnesota, w rodzinie robotniczej (była także najstarszym dzieckiem w rodzinie, która miała cztery córki). Jej ojciec pracował jako inżynier w Northern Pacific Railway. Po ukończeniu North Community High School w 1939 roku miała zamiar studiować muzykę i sztukę, jednak jej koleżanka ze szkoły zauważyła ogłoszenie w ówczesnym magazynie "Movie Mirror", informujące, że studia w Kalifornii przyjmują zdjęcia z imionami i adresami w celu rekrutacji „świeżych” twarzy do filmów. Nie wiedząc o tym, koleżanka wysłała jej zdjęcie, a wkrótce potem Karen otrzymała list informujący ją, że została wybrana do przyjazdu do Kalifornii na testy filmowe.

Uważając to za dobrą okazję dla siebie i rodziny, wszyscy przeprowadzili się do Kalifornii, a młoda Karen zaczęła krążyć po głównych studiach filmowych w Hollywood, przechodząc liczne testy filmowe i kostiumowe. W 1941 roku zadebiutowała na ekranie, bez podania nazwiska w filmie "Żołnierz Czekoladowy" z Nelsonem Eddym. W latach 1941-1949 wystąpiła w około 36 filmach i tylko raz otrzymała napisy z jej nazwiskiem, w filmie Rity Hayworth "Cover Girl" z 1944 roku.

Do jej innych ról filmowych należały: "Panna Annie Rooney" (1942), "Dreszcz Romansu" (1945), "Noc w Raju" (1946), "Trzy Małe Dziewczynki w Błękicie" (1946), "Linda, Bądź Grzeczna" (1947), "Narodziny Piosenki" (1948) i "Dziewczyna z Jones Beach" (1949). W 1942 roku Izba Handlowa w Minneapolis, Minnesota, wybrała Karen na „Miss Minnesoty” na rok 1942 i później pokryła koszty jej biletu lotniczego i utrzymania, aby mogła wrócić do rodzinnego miasta i odebrać nagrodę. Wkrótce potem producent filmowy Samuel Goldwyn wybrał Karen na jedną z sześciu swoich nowych „Goldwyn Girls”. Była również bardzo poszukiwana jako dublerka i zastępowała takie gwiazdy jak Linda Darnell, Barbara Stanwyck, Laraine Day, Evelyn Keyes, Gene Tierney i Jeanne Crain.

W 1949 roku opuściła branżę rozrywkową, wierząc, że osiągnęła swój moment sławy, i przeprowadziła się do Clearwater na Florydzie, aby wreszcie zrealizować swoje marzenie o nauczaniu muzyki i sztuki. W 1950 roku zmieniła legalnie nazwisko z Karen Xandra Gaylord na Jane Goerner i do lat 90. prowadziła prywatne lekcje w swoim domu na przedmieściach. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia w ostatnich latach życia sprzedała swój dom i przeprowadziła się do Ocala na Florydzie, aby zamieszkać z siostrą i szwagrem, gdzie później zmarła we śnie w wieku 93 lat 1 sierpnia 2014 roku. Nie odbyły się żadne uroczystości pogrzebowe ani pomniki, a jej szczątki zostały przekazane do celów medycznych w ramach programu darowizny ciał na Wydziale Medycznym Uniwersytetu na Florydzie.