(Frédéric Mitterrand)

(Frédéric Mitterrand) - , Thanks znany z pracy przy tego typu projektach: «Amélie» (2001), «Amelia» (2001), «E. M. Cioran. Sa vie. Son oeuvre» (1999), «E. M. Cioran. Sa vie. Son oeuvre» (1999), «Frédéric Mitterrand, une vie en images» (2024),

Frédéric Mitterrand (21 sierpnia 1947 – 21 marca 2024) był francuskim aktorem, scenarzystą, producentem i politykiem, który sprawował urząd ministra Kultury i Komunikacji Francji w latach 2009–2012 za prezydentury Nicolasa Sarkozy’ego.

Urodził się w Paryżu jako bratanek François Mitterranda (1916–1996), który był prezydentem Francji w latach 1981–1995, oraz syn inżyniera Roberta Mitterranda (1915–2002) i Édith Cahier, siostrzenicy Eugène’a Deloncle’a, współzałożyciela "La Cagoule". Ze względu na swoje pochodzenie, Mitterrand uzyskał obywatelstwo tunezyjskie w 1995 roku. Był otwarcie biseksualny.

Mitterrand uczęszczał do Lycée Janson de Sailly w Paryżu i studiował historię oraz geografię na Uniwersytecie Paris West Nanterre La Défense, a także nauki polityczne na Sciences Po. W latach 1968–1971 uczył ekonomii, historii i geografii w EABJM. W 1978 roku był krytykiem filmowym w J'informe. W latach 1971–1986 prowadził kilka kin studyjnych w Paryżu (Olympic Palace, Entrepôt i Olympic-Entrepôt). Wystąpił również w kilku filmach, a w latach 80. działał jako producent i reżyser w produkcjach telewizyjnych. [potrzebne źródło]. Mitterrand pisał również miesięczną kolumnę dla Têtu.

W czerwcu 2008 roku Mitterrand został mianowany dyrektorem Francuskiej Akademii w Rzymie przez prezydenta Nicolasa Sarkozy’ego, a rok później powołany do francuskiego rządu jako minister Kultury i Komunikacji, funkcję tę pełnił do końca kadencji Sarkozy’ego.

Powieść Mitterranda „Złe życie” (fr. *La mauvaise vie*), łącząca elementy autobiograficzne i fikcyjne, wywołała znaczną kontrowersję. W książce opisał swoje „rozbawienie” podczas wizyt w bangkokijskich domach publicznych dla mężczyzn i napisał: „Wpadłem w nawyk płacenia za chłopców… Obfitość młodych, bardzo atrakcyjnych i natychmiast dostępnych chłopców wprowadziła mnie w stan pożądania, którego nie musiałem już powstrzymywać ani ukrywać”. W momencie publikacji pisma Mitterranda chwalono za ich szczerość, ale powróciły one na pierwszy plan cztery lata później po jego obronie Romana Polańskiego, który został zatrzymany w Szwajcarii i oczekiwał na ekstradycję w celu stawienia się przed amerykańskim sądem pod zarzutem wykorzystywania seksualnego nieletniej.

5 października 2009 roku Marine Le Pen zacytowała fragmenty książki w franczyjskiej telewizji, oskarżając go o uprawianie seksu z nieletnimi chłopcami i angażowanie się w „seks turystykę”, żądając rezygnacji Mitterranda z rządu. Został również skrytykowany przez ówczesnego rzecznika Partii Socjalistycznej, Benoîta Hamona, który stwierdził: „jako minister kultury zwrócił na siebie uwagę, broniąc [Polanskiego], i napisał książkę, w której przyznał się do korzystania z seks turystyki. Przeżywam to, delikatnie mówiąc, szok”. Z drugiej strony, otrzymał wsparcie od bliskiego współpracownika Nicolasa Sarkozy’ego, który powiedział, że francuski prezydent popiera swojego ministra kultury, opisując kontrowersje wokół niego jako „żałosne”.…

Źródło: Artykuł "Frédéric Mitterrand" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Frédéric Mitterrand)

Cała filmografia (Frédéric Mitterrand)