(Christopher Jones)

Christopher Jones, mroczny i przystojny aktor wiodący w latach 60., wycofał się z branży rozrywkowej po tym, jak w filmie Davida Leana „Córka Ryana” (1970) wcielił się w rolę angielskiego kochanka bohaterki granej przez Sarah Miles. Przed śmiercią w 2014 roku wystąpił już tylko w jednym filmie.

Urodzony w Tennessee, Jones wraz z bratem trafił do sierocińca w Memphis po śmierci matki w 1945 roku. W wieku 16 lat uciekł z domu i zaciągnął się do armii, jednak według doniesień po zaledwie dwóch dniach oddalił się z jednostki bez pozwolenia. Po czasie spędzonym na podróżowaniu po USA oddał się w ręce władz i odsiedział sześciomiesięczny wyrok w więzieniu. Niedługo po wyjściu na wolność Jones poznał trenera aktorstwa i reżysera Franka Corsaro, który zachęcił go do uczęszczania na zajęcia w The Actors Studio. Corsaro obsadził Jonesa u boku Bette Davis i Margaret Leighton w oryginalnej nowojorskiej produkcji „Nocy igwany” Tennessee Williamsa na Broadwayu w 1961 roku. Później Jones otrzymał główną rolę w krótkotrwałym serialu stacji ABC „Przygody Jessego Jamesa” (1965–66).

W 1968 roku Jones zadebiutował na wielkim ekranie i to właśnie w tym roku otrzymał rolę, z której być może zapamiętano go najlepiej: Maxa Frosta, gwiazdora rocka zostającego prezydentem w polityczno-muzycznej satyrze „Wild in the Streets”. Po występie w zaledwie dwóch kolejnych filmach Jones zniknął z życia publicznego, zdruzgotany szokującym morderstwem aktorki Sharon Tate, z którą wiązał romans w chwili jej śmierci. Quentin Tarantino miał rzekomo zaproponować aktorowi rolę Zeda w „Pulp Fiction” (1994), jednak Jones nie zaakceptował fabuły i odmówił występu w filmie. Przyjął natomiast niewielką rolę w kryminalnej komedii Larry'ego Bishopa „Mad Dog Time”, znanej również jako „Trigger Happy” (1996). Christopher Jones zmarł na raka 31 stycznia 2014 roku.