Vittorio Gassman (Vittorio Gassman) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Sleepers» (1996), «Uśpieni» (1996), «Abraham» (1993), «Abraham» (1993), «War and Peace» (1956),
Vittorio Gassman, kawaler Wielkiego Krzyża OMRI (wymowa włoska: [vitˈtɔːrjo ˈɡazman]; urodzony jako Gassmann; 1 września 1922 – 29 czerwca 2000), powszechnie znany jako Il Mattatore, był włoskim aktorem, reżyserem i scenarzystą.
Uważany jest za jednego z najwybitniejszych włoskich aktorów, a w jego dorobku znajdują się zarówno ważne produkcje, jak i dziesiątki divertissements.
Debiut Gassmana miał miejsce w Mediolanie w 1942 roku, kiedy to wystąpił u boku Aldy Borelli w sztuce Niccodemiego pt. „La Nemica”. Następnie przeniósł się do Rzymu i grał w Teatro Eliseo, dołączając do Tino Carraro i Ernesto Calindri w zespole, który przez pewien czas cieszył się wielką sławą; występowali oni w szerokim spektrum sztuk – od komedii mieszczańskiej po wyrafinowany teatr intelektualny. W 1946 roku zadebiutował w filmie „Preludio d'amore”, a zaledwie rok później wystąpił w pięciu produkcjach. W 1948 roku zagrał w filmie „Gorzki ryż”.
Dojrzałych sukcesów Gassman odniósł w trupie Luchino Viscontiego, współpracując z Paolo Stoppą, Riną Morelli i Paolą Borboni. Wcielił się w rolę Stanleya Kowalskiego w „Tramwaju zwanym pożądaniem” Tennessee Williamsa, a także wystąpił w „Jak wam się podoba” Szekspira oraz w „Orestesie” Vittoria Alfieri. Dołączył do Teatro Nazionale wraz z Tommaso Salvini, Massimo Girotti i Arnoldo Foà, tworząc sukcesyczną wersję „Peer Gynta” Henrika Ibsena. W 1952 roku wraz z Luigi Squarziną współzałożył i współprowadził Teatro d'Arte Italiano, w którym wystawiono pierwszą w Italii pełną wersję „Hamleta”, a następnie rzadziej grane dzieła, takie jak „Tyestes” Seneki i „Persowie” Ajschylosa.
W kinie pracował często zarówno we Włoszech, jak i za granicą. Poznał i pokochał amerykańską aktorkę Shelley Winters, gdy ta zwiedzała Europę ze swoim narzeczonym, Farleym Grangerem. Kiedy Winters została zmuszona do powrotu do Hollywood w celu wywiązania się z kontraktów, podążył za nią i poślubił ją. Dzięki naturalnej charyzmie i biegłości w języku angielskim zdobył szereg ról w Hollywood, w tym w filmach „Rapsodia” z Elizabeth Taylor oraz „Szklana ściana”, zanim powrócił do Włoch i do teatru.
29 czerwca 2000 roku Gassman zmarł we śnie na zawał serca w swoim rzymskim domu w wieku 77 lat. Został pochowany na cmentarzu Campo Verano.
Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Vittorio Gassman”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.