Sammy Cahn (Sammy Cahn)

Sammy Cahn (Sammy Cahn) - Autor tekstów, Piosenki, znany z pracy przy tego typu projektach: «Ocean's Eleven» (1960), «Ryzykowna gra» (1960), «The Seven Year Itch» (1955), «Słomiany wdowiec» (1955), «Peter Pan» (1953),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Sammy Cahn (18 czerwca 1913 – 15 stycznia 1993) był amerykańskim tekściarzem, kompozytorem i muzykiem. Zasłynął przede wszystkim z pisania romantycznych tekstów do piosenek filmowych i broadwayowskich, a także samodzielnych utworów wydawanych przez firmy nagraniowe z obszaru Wielkiego Los Angeles. On i jego współpracownicy stworzyli serię hitowych nagrań z Frankiem Sinatrą w czasie jego współpracy z wytwórnią Capitol Records, ale odnosili sukcesy również z Deanem Martinem, Doris Day i wieloma innymi artystami. Grał na pianinie i skrzypcach. Cztery razy zdobył Oscara za swoje piosenki, w tym za popularny utwór „Three Coins in the Fountain”.

Jedną z jego najtrwalszych piosenek jest „Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!”, napisana wspólnie z Julem Styne’em w 1945 roku.

Cahn urodził się jako Samuel Cohen w Lower East Side w Nowym Jorku jako jedyny syn (miał cztery siostry) Abrahama i Elki Reiss Cohen, żydowskich imigrantów z Galicji, która znajdowała się wówczas pod panowaniem Austro-Węgier. Jego siostry – Sadye, Pearl, Florence i Evelyn – wszystkie uczyły się gry na pianinie. Matka nie pochwalała jednak nauki gry na tym instrumencie przez Sammy'ego, uważając, że pianino jest instrumentem kobiecym, dlatego zaczął brać lekcje gry na skrzypcach. Po trzech lekcjach dołączył do małego zespołu dixielandowego o nazwie Pals of Harmony, który latem koncertował w górach Catskills, a także grał na prywatnych przyjęciach. To nowe marzenie Cahna zniweczyło wszelkie nadzieje jego rodziców, że zostanie on profesjonalistą w innym zawodzie.

Wśród jego dorywczych zajęć było granie na skrzypcach w orkiestrze teatralnej, praca w zakładzie przetwórstwa mięsnego, służba jako bileter w kinie, praca blacharza, operatora windy towarowej, kasjera w restauracji oraz tragarza w introligatorni. W wieku 16 lat oglądał wodewil, którego był fanem od dziesiątego roku życia, i był świadkiem występu Jacka Ostermana śpiewającego balladę własnego autorstwa. Cahn poczuł inspirację i w drodze z teatru do domu napisał swój pierwszy tekst zatytułowany „Like Niagara Falls, I'm Falling for You – Baby”. Lata później wspominał: „Myślę, że poczucie wodewilowości jest bardzo silne we wszystkim, co robię i piszę. Nazywają to nawet 'wodewilowym finałem' i przejawia się to w wielu moich piosenkach. Wystarczy zaśpiewać koniec 'All the Way' lub 'Three Coins in the Fountain' – 'Make it mine, make it mine, MAKE IT MINE!'. Jeśli dasz ludziom znać, że powinni bić brawo, to będą bić brawo”.

Cahn został członkiem Songwriters Hall of Fame w 1972 roku, a później objął funkcję prezesa tej instytucji.

Cahn zmarł 15 stycznia 1993 roku w wieku 79 lat w Los Angeles w Kalifornii z powodu niewydolności serca. Jego szczątki spoczęły na cmentarzu Westwood Village Memorial Park.

Był żonaty dwukrotnie: najpierw w 1945 roku z wokalistką i byłą „Goldwyn girl” Glorią Delson, z którą miał dwoje dzieci, a później, w 1970 roku, z Virginią Curtis.

W ciągu swojej kariery był nominowany do 31 Oscarów, pięciu Złotych Globów i jednej nagrody Emmy. Wraz z Vanem Heusenem otrzymał również nominację do nagrody Grammy. Zdobył nagrodę Christopher Award, Outer Critics Circle Award oraz Theatre World Award.

W 1988 roku, ku jego czci, ustanowiono Sammy Film Music Awards (tzw. „Sammy”) – coroczną nagrodę za piosenki i muzykę filmową.

Najważniejsze dzieła Sammy Cahn (Sammy Cahn)

Cała filmografia Sammy Cahn (Sammy Cahn)