(Regis Cordic)

(Regis Cordic) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Obsession» (1976), «Obsesja» (1976), «The Mouse and His Child» (1977), «The Mouse and His Child» (1977), «Americathon» (1979),

Cordic urodził się w dzielnicy Hazelwood w Pittsburghu i uczęszczał do Central Catholic High School. Rozpoczął karierę w radiu jako spiker sztabowy i zastępca komentatora sportowego w stacji WWSW-AM.[1] Kiedy poranny gospodarz, Davey Tyson, opuścił stację w 1948 roku, Cordic był jednym z pracowników, którym dano szansę go zastąpić. Początkowo będąc prostym spikerem, Cordic zaczął wprowadzać elementy komedii do swojego programu – najpierw subtelne, takie jak odczytywanie wyniku dla "East Overshoe University" obok prawdziwych wyników, a później poprzez dodanie grupy komediowych postaci drugoplanowych. Poranny program, przemianowany na Cordic & Company, stał się najpopularniejszym w Pittsburghu.

W 1954 roku Cordic & Company przeniósł się do KDKA (AM) w Święto Pracy, co było jednym z pierwszych przypadków, gdy amerykańska stacja radiowa zatrudniła znaną osobę bezpośrednio od lokalnego konkurenta. Popularna Bette Smiley zdecydowała się przejść na emeryturę z pełnoetatowego porannego programu KDKA, Radio Gift Shoppe of the Air, i przenieść się do skróconej wersji emitowanej tylko w niedziele na WCAE w sierpniu 1954 roku, aby móc poświęcić się wychowaniu młodego syna, Robbiego. Bezpośrednim poprzednikiem Cordica w porannym paśmie był program Ed and Rainbow, w którym występowali Ed Schaughency i Elmer Waltman w roli Rainbowa, woźnego. Waltmana zwolniono, a Schaughency’ego przeniesiono na popołudnie z programem Schaughency's Record Cabinet. Schaughency nie wytrzymał na tym stanowisku nawet dwóch lat, zanim zastąpił go Art Pallan, który również przyszedł z WWSW. Schaughency objął nową rolę czytelnika wiadomości i wrócił do porannego programu, prezentując wiadomości podczas Cordic & Company. Popularność programu rosła, aż w pewnym momencie osiągnęła 85% udziału w słuchalności – co oznaczało, że 85% wszystkich radioodbiorników w Pittsburghu było nastawionych na Cordic & Company podczas jego trwania. Pod koniec pobytu w Pittsburghu Cordic podobno zarabiał 100 000 dolarów rocznie, co było ogromną sumą dla gospodarza radiowego w tamtych czasach.

Najważniejsze dzieła (Regis Cordic)

Cała filmografia (Regis Cordic)