Śpioch
Krótki opis
Miles Monroe, właściciel sklepu ze zdrową żywnością i klarnecista, poddaje się w 1973 roku drobnemu zabiegowi chirurgicznemu. Gdy się budzi, okazuje się, że minęło dwieście lat, a on sam został zahibernowany. Trafia do Ameryki przyszłości, w której władzę sprawuje dyktator, a życie mieszkańców jest stale nadzorowane i uregulowane. Grupa naukowców-rewolucjonistów przywraca go do życia, licząc, że pomoże w walce z systemem. Miles, zagubiony w obcym świecie, wchodzi w konflikt z otaczającą go rzeczywistością, a jego los splata się z Luną Schlosser.
Film wyreżyserował Woody Allen, który wspólnie z Marshallem Brickmanem napisał również scenariusz. To czwarty obraz w jego reżyserskiej karierze, powstały po „Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać” (1972), a przed „Miłością i śmiercią” (1975). W rolach głównych występują Woody Allen jako Miles Monroe oraz Diane Keaton jako Luna Schlosser, a obok nich m.in. John Beck, Mary Gregory i Don Keefer. W obsadzie znalazły się 34 osoby, a przy filmie pracowało 46 członków ekipy.
Produkcja kosztowała 2 miliony dolarów, a dochód ze światowego box office’u wyniósł 18 milionów, co oznacza, że film zwrócił się wielokrotnie. Krytycy ocenili go na 8,2/10 na podstawie 39 recenzji, wyżej niż widzowie: w serwisie IMDb uzyskał 7,1/10 przy 47 tysiącach głosów, a w TMDB 6,8/10 przy 863 głosach.
Co pozostało za kulisami
- Woody Allen potwierdził naukowe uzasadnienie swojej pomysłu na scenariusz podczas jednego lunchu z Isaaciem Asimovem. Allen konsultował się również z wiodącym pisarzem science fiction Benem Bovą, aby upewnić się, że jego futurystyczne przepowiednie w ogóle są wykonalne.
- Urządzenie używane do zastrzyków jest w rzeczywistości urządzeniem do usuwania lutu (używanym do demontażu komponentów elektronicznych), które zostało pomalowane na biało.
- Majls powiedział, że światu nadszedł koniec, kiedy szaleniec o imieniu Albert Schenker przejął urządzenie jądrowe. Albert Schenker był prezydentem Amerykańskiej Federacji Nauczycieli.
- Schronisko rebeliantów zostało nakręcone w Domu Rzeźb. Budynek został zaprojektowany i zbudowany przez architekta Charlesa Deatona w górach na zachód od Denver. Dom został zbudowany w 1963 roku, ale wnętrze nie zostało jeszcze ukończone w momencie kręcenia zdjęć. W 2004 roku dom został wystawiony na sprzedaż za 10 milionów dolarów.
- Woody Allen początkowo wymyślił tę historię (w której ludziom w przyszłości zabrania się mówić) jako realną możliwość stworzenia współczesnego filmu niemego.
- Woody Allen gra na klarnecie w ścieżce dźwiękowej do tego filmu.
- To drugi występ Diane Keaton w filmach Woody'ego Allena. Ich osobisty związek z Allenem zakończył się, gdy tylko zaczęła pojawiać się w jego filmach.
- Z powodu zbyt skrupulatnego dopracowania scenografii i kostiumów produkcja opóźniła się i przekroczyła swój budżet, który i tak wynosił zaledwie 2 miliony dolarów.
- Podczas montażu 35 godzin nakręconego materiału zostało skróconych do 90 minut filmu, a praca ta została ukończona na dwa dni przed premierą.
- Według montażysty Ralfa Rosenbluma, Woody Allen nakręcił, a następnie usunął scenę, w której Majls gra w szachy z figurami w ludzkim rozmiarze, a po przegranej figury szachowe skazują go na śmierć.
- Po wydaniu filmu we frankofońskim regionie Kanady pod tytułem „Woody i roboty”, Woody Allen dodał klauzulę do wszystkich swoich kolejnych kontraktów, zabraniającą zmiany tytułów jego filmów.
- W 2006 roku magazyn Premiere umieścił ten film na liście „50 najlepszych komedii wszech czasów”.
- Początkowo Woody Allen planował nakręcić trzydziestominutowy film składający się z dwóch części. W pierwszej części wydarzenia rozgrywałyby się w teraźniejszości, a w drugiej — w przyszłości. Ale firma filmowa United Artists odrzuciła tę koncepcję.
- Ten film zakończył dwa planowane projekty oparte na powieści Herberta Wellsa z 1899 roku „Kiedy śpiący się obudzi”, na której częściowo oparty jest również ten film. Jednym zajmowała się American International, a drugi produkował George Pal.
- Początkowo Woody Allen chciał nakręcić większość filmu w Brazylii. Jednak ograniczenia budżetowe zmusiły go do kręcenia zdjęć tylko na terenie Stanów Zjednoczonych.
- Na rozkładówce Playboya, pokazanej w filmie, występuje Lina Sjoblom, „Miss Listopad” z 1972 roku.
- Wszechobecny wizerunek „naszego lidera” to w rzeczywistości zdjęcie guru kontrkultury lat 60. Timothy’ego Leary’ego.
- Kiedy Majls przechodzi obok McDonalda w XXIII wieku, można zauważyć cyfrę z 51 zerami, co odzwierciedla liczbę obsłużonych klientów. Dla porównania, liczba Avogadro, która odpowiada liczbie najmniejszych cząstek (atomów, cząsteczek) w jednym molu substancji, wynosi zaledwie 23.
- Woody Allen i gwiazda rocka Alice Cooper są fanami twórczości siebie nawzajem. Przypadkowo spotkali się w jednym hotelu, gdy Allen kręcił ten film, a Cooper był w trasie koncertowej. Allen od razu zaproponował Cooperowi zagranie epizodycznej roli autostopowicza, ten zgodził się (nie jest to uwzględnione w napisach końcowych).
- Uliczne ujęcia budynku, w którym mieszka postać Woody'ego Allena, zostały nakręcone przy National Center for Atmospheric Research w Boulder, Kolorado, USA.
- W czasie, gdy Majls opisuje artefakty z lat 70., widać zwisający mikrofon.
- Buty Księżyca zmieniają się, gdy przepływa przez jezioro na plecach Majlsa.
- Kiedy Majls utyka w drzewie, ma na sobie niebieskie dżinsy, ale w kadrach przed i po tym są czarne.
- Kiedy Majls dopiero dochodzi do siebie po kriogenicznym zamrożeniu, pod jego kombinezonem widać folię. Kiedy siada, folia tajemniczo znika z jego szyi i klatki piersiowej.
- Podczas przyjęcia Księżyc proponuje wszystkim popływać. Ale kiedy ona i Majls uciekają przed policją, mówi, że nie umie pływać.
- Gumowe opony Volkswagena nie przetrwałyby 200 lat na otwartym powietrzu.
- Volkswagen nie odpaliłby po 200 latach stania w jaskini. Benzyna zazwyczaj ma okres przydatności do spożycia 30 dni. Po 30 dniach zachodzą w niej procesy chemiczne, które mogą spowodować uszkodzenie silnika. Co więcej, akumulator samochodu dawno by padł.
- W scenie z rekwizytem tratwy widoczna jest lina, która ją ciągnie.
- Kiedy Miles próbuje uciec za pomocą urządzenia latającego (które zakłada się na plecy), w jednym ujęciu widać liny asekuracyjne.
- Kiedy Luna przeskakuje przez strumień, widać, że trik wykonuje mężczyzna w peruce.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
