Georges Méliès (Georges Méliès) - , Scenariusz, Reżyser, Montażysta, Scenografia, Producent, Adaptacja, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «A Trip to the Moon» (1902), «Podróż na księżyc» (1902), «Hugo» (2011), «Hugo i jego wynalazek» (2011), «The Mysterious Retort» (1906),
Georges Méliès (9 grudnia 1861 – 21 stycznia 1938), właściwie Marie-Georges-Jean Méliès, był francuskim iluzjonistą i filmowcem, słynącym z wprowadzenia wielu innowacji technicznych i narracyjnych w początkach kina. Jako jeden z pierwszych twórców wykorzystał w swojej pracy wielokrotną ekspozycję, poklatkową fotografię (time-lapse), jazdę kamerą, przenikania oraz ręczne kolorowanie klatek, wyznaczając tym samym kierunki rozwoju efektów specjalnych na kolejne dziesięciolecia. Będąc niezwykle płodnym innowatorem, Méliès przypadkowo odkrył w 1896 roku tzw. trik stop-klatki (substitution stop trick) – metodę tworzenia płynnych efektów znikania i pojawiania się obiektów, stosowaną w filmach i telewizji przez wiele lat. Ze względu na umiejętność pozornej manipulacji rzeczywistością i jej przekształcania za pomocą kinematografii, Méliès bywa nazywany pierwszym „kinomagikiem”.
Do jego najsłynniejszych dzieł należą „Podróż na Księżyc” (1902) oraz „Niemożliwa podróż” (1904). Obie historie opowiadają o dziwnych, surrealistycznych wyprawach, nieco w stylu Juliusza Verne’a, i są uważane za jedne z najważniejszych wczesnych filmów science fiction, choć ich charakter jest bliższy fantasy. Méliès był również pionierem kina grozy, czego przykładem jest jego film „Dom diabła” (1896).
Na początku 1909 roku Méliès zaprzestał tworzenia filmów w ramach protestu przeciwko monopolowi firmy Motion Pictures Parents Company Thomasa Edisona i przewodniczył pierwszemu spotkaniu Międzynarodowego Kongresu Filmowców w Paryżu. Dalsze problemy finansowe, wynikające z opozycji wobec Edisona, oraz malejące wpływy sprawiły, że Méliès zniknął z życia publicznego. W połowie lat 20. XX wieku zarabiał na skromne życie jako sprzedawca słodyczy i zabawek w Paryżu, korzystając z funduszy zbieranych przez innych filmowców. Choć doceniano jego wkład w rozwój kina, Méliès spędził większość późniejszych lat w ubóstwie, zanim został przyjęty do La Maison du Retraite du Cinéma – domu spokojnej starości dla pracowników przemysłu filmowego w Orly.